|
Justinianus igitur magnus assecutus imperium, imperavit annis triginta
octo, et diebus undecim. Iste de multis gentibus triumphavit. Nam
septimo imperii anno facta sunt Vandalica bella, et recepit Belisarius
Africam, et favente Deo eo perrexit magna cum celeritate, infideles
Vandalos superavit, et totam tandem Africam prius avulsam, ad antiquae
reipublicae corpus revocavit. Rex quippe Vandalorum Getimer cum imperium
Belisarii ferre nequiret ad Maurusios fugit. Sed eum ibi Belisarius
celeriter insecutus comprehendit, et argentea vinctum catena secum
adduxit, et de eo Constantinopoli triumphavit. Et non multo post
Justinianus Augustus eumdem Belisarium ad Italiam destinavit. Quo
Belisarius veniens primo accessu Siciliam pervasit, et Neapolim obsedit,
et expugnavit, et exspoliavit. Quod ubi rex Italiae Theodoaldus audivit,
Vitigem sui exercitus ducem contra eum destinavit. Sed postquam Vitigis
Campaniam est ingressus, et rex ab exercitu est creatus, expeditionem
solvit et retro remeavit. Tunc spreto Theodoaldo, et prima conjuge
repudiata, Mathesuentem [Mathesuntem] Theoderici regis neptem sibi
matrimonio junxit. Sed dum novis nuptiis delectatur, Belisarius Romam
ingreditur, et cum gaudio suscipitur. Confestimque vicina occupavit
loca, Romam, oppidorumque praesidia: quibus sine dilatione patratis
Vitigis rex Romam aggreditur, eamque per annum integrum obsidione
circumdat. Verum tandem Belisarius machinas ejus igne consumpsit, et
inde eum exturbatum usque ad Ariminum effugavit, et non multis diebus
interjectis, apud Ravennam inclusum in deditionem suscepit, eumque cum
uxore sua, et opibus palatii Constantinopolim deportavit. Sicque
Justinianus orthodoxus Augustus brevi temporis intervallo de duabus
validis gentibus per manum Belisarii ducis inclyti nobiliter
triumphavit. Porro post Belisarii ducis discessum, Gothi qui trans Padum
et in Liguria consistebant, contra Romanos rebellantes Totilam, qui et
Bajola dicitur, sibi regem creaverunt. Qui contra Romanos saepe
dimicans, eorum vires multis vicibus fregit ac superavit. Coruscabat per
idem tempus in Italia, vir Domini gratia Benedictus, et nomine. Ad quem
cum praefatus Totila causa perscrutandi an spiritum prophetiae haberet,
venisset, praenuntiavit ei idem Domini vir quae ei ventura erant,
dicens: Multa mala facis, multaque fecisti; jam aliquando ab iniquitate
conquiesce, et quidem Romam ingressurus es, mare transiturus es, novem
annis regnabis, decimo morieris. Igitur non multo post dum mare
transiens, Siciliam depopulatus fuisset, et inde reversus Romam
cinxisset, atque cepisset, tota ferme nocte suos tubis clangere
praecepit, ut Romani a Gothis sese quibuscunque modis occulerent. Capta
est igitur Roma a praefato Totila rege anno XXI Justiniani Augusti. Quod
audiens Justinianus, Narsetem virum sapientem ordinavit patricium
Romanorum, et misit cum ad Italiam. Quo dum pervenisset, regem Totilam
superavit, et secundum Patris Benedicti prophetiam Totila mortuus est.
Per idem tempus facta est mortalitas apud Byzantium magna. Qua de causa
eodem anno celebrari solemnitas coepit sanctae Dei genitricis Mariae
purificationis ipsius secunda die Februarii mensis, et cessavit
mortalitas illa. Et haec solemnitas [rbu][p][a][n][t][eegv] hypante
Domini Graece solet nominari, eo quod hac ipsa die allato in templum
Domino Simeon et Anna ei obviam venerunt, hypantao
[rbu][p][a][n][t][sba][oh] enim Graece idem est quod obviam eo honoris
gratia. Post haec autem Justinianus Augustus trigesimo imperii sui anno
ab Anthimo seductus episcopo coepit declinare a catholica fide. Et dum a
divinis mandatis aurem cordis avertit, justo Dei judicio amentiam
incurrit. Unde accersito viro Christianissimo Justino, curopalatem eum
constituit, et ei totius curam imperii delegavit. Quod cum fecisset,
decessit imperii sui anno trigesimo octavo, et mense septimo. Floruit
his temporibus in urbe regia Priscianus grammaticus, et Romae quidam
subdiaconus Arator nomine, qui apostolorum Acta versibus hexametris
decantavit [peroravit].
|
|
