|
Hugo de S. Victore, illustri apud Saxones gente ortus, ut contra virorum
doctorum sententiam, qui Lothariensem vel lprensem Flandrum faciunt, non
inficiandis testimoniis demonstrarunt Henricus Meibomius in
dissertatione de Hugonis Victorini patria T. III Scriptorum Rer.
Germanic., p. 429, seq. et G. G. Leibnitius praefatione ad tomum
secundum Accessionum Historicarum, et in nota inserta Actis Eruditorum
an. 1698, pag. 354, nec non Polycarpus Leyserus in diss. De tribus
primis S. theologiae doctoribus ex gente Saxonum, Helmst. 1720. 4.
Parisiensem autem vel Gallum Hugonem vocant alii, quoniam canonicus
regularis Augustinianus fuit in coenobio S. Victoris ad muros
Parisienses: idem propter doctrinae fidem atque ubertatem et didascalici
libros editos dictus Didascalus , ab aliis etiam lingua Augustini vel
alter Augustinus. Diem obiit A. 1140 vel 1142 , annos vix natus quatuor
et quadraginta. Scripta ejus post separatas quasdam singulorum
editiones, recensitas a Gesnero in Bibliotheca, junctim prodiere Paris.
1526 et curante Thomas Garzonio de Bagnacaballo, canonico regulari
Lateranensi, Venet. 1588, tum Moguntiae et Colon. 1617, ac denique ex
recensione Canonicorum Regularium S. Victoris Parisiensis, servato
priorum editionum ordine, Rothomagi 1548 fol., tribus Voluminibus.
Primi tomi haec sunt:
De Scripturis et scriptoribus sacris, praenotationes, p. 1 (col. 9).
Sequuntur Adnotationes elucidatoriae in prologum Hieronymi, in
Pentateuchum, Judices, libros Regum et in Psalmos, sive in plura
Psalmorum loca.
In Ecclesiastem homiliae XIX, pag. 75 (col. 113).
Adnotationes elucidatoriae in Threnos, secundum multiplicem sensum, p.
146 (col. 255), in Joelem, p. 179 (col. 321) et in Abdiam moralis
expositio p. 204 (col. 371), in qua pag. 218 seq. (col. 405) etiam De
quinque septenis in S. Scriptura: septem vitiis, septem petitionibus
orationis Dominicae, septem donis Spiritus S. septem virtutibus et
septem beatitudinibus.
Posteriorum exceptionum libri, sive Adnotationes elucidatoriae
allegoriarum in totum Testamentum Vetus, exceptis prophetis, et libris
sapientialibus, pag. 221 (t. I, col. 633).
Adnotationes elucidatoriae allegoriarum in quatuor Evangelia, p. 283
(col. 763).
Adnotationes litterales in Evangelium Joannis, pag. 336 (col. 751), et
quaestiones in Epistolas S. Pauli, pag. 361 (col. 431).
Adnotationes elucidatoriae in Dionysium Areopagitam, de coelesti
Hierarchia, a Joanne Scoto Latine versum, p. 473 (col. 923) ex edit. A.
1502.
Secundi tomi haec sunt:
Institutiones in Decalogum, pag. 1 (col. 9).
Expositio in Regulam S. Augustini, pag. 5 (col. 881) Prodiit Venet.
1561. 4. Comi 1605. 8. Rom. 1625, etc.
De institutione novitiorum, p. 26 (col. 925).
De claustro animae libri IV. pag. 42 (col. 1017). Vide in Hugone de
Folieto.
De anima, ejus affectionibus, interiore domo et erectione ad Deum libri
quatuor, pag. 132 (t. III, col. 165).
De medicina animae, p. 211 (t. II, col. 1183).
Soliloquium de arrha animae, pag. 223 (col. 951) ad fratres suos in
Hamersleve.
De laude charitatis, pag. 233 (col. 969).
De modo orandi p. 238 (col. 977).
De amore Sponsi ad sponsam (col. 987).
De fructu carnis et spiritus pag. 248, cum arbore virtutum et vitiorum,
p. 254 (col. 997).
De nuptiis carnalibus et spiritualibus libri duo, p. 236 (col. 1201).
De vanitate mundi et rerum transeuntium, usu, libri quatuor, p. 265
(col. 703).
De meditatione libellus, pag. 284 (col. 993). Huic jungendus libellus De
modo dicendi et meditandi quem edidit Edmundus Martene tom. V Anecdotor.
pag. 887: 890. Praemissa Orberti epistola de Hugonis Victorini obitu, p.
883.
Arcae Noe mystica descriptio pag. 286 (col. 681).
De Arca Noe libri quatuor, sensum moralem investigantes p. 298 (col.
617).
Excerptionum priorum libri X, de origine et discretione artium, pag. 333
(t. III, col. 191), situ terrarum pag. 345 (col. 809), summa Historiarum
ab Adamo usque ad sua tempora, p. 391 (col. 215).
De tribus columbis, ad Rainerum: et de aliis avibus, p. 394 (col. 13).
Vide in Hugone de Folieto.
De bestiis, de arboribus et aliis rebus, de hominis partibus et
aetatibus (col. 55 et seqq.).
De proprietatibus et epithetis rerum, ordine alphabetico, p. 461 (col.
135).
Sermones centum de variis argumentis, p. 478 (col. 899).
Sermo de Assumptione B. Mariae, ad Canticor. IV, 7, p. 632 (col. 1207).
Tertii tomi haec sunt:
Didascalicon libri septem, p. 1 (t. II, col. 739) quorum ultimus est de
tribus invisibilibus Dei, ex edit. Paris. 1506 4, sive quomodo ex
visibilium cognitione ad ejus potentiam, sapientiam et benignitatem
agnoscendam pervenire liceat. Ex hujus libri capite 26 petita sunt quae
ex Hugonis libro De tribus diaetis citantur in Vita Lidwinae tom. II
Act. Sanctor., April. 14, pag. 282 b; reliqui vero sex libri cum
vocabulario Wenceslai Brack an. 1483 pridem editi, ad artes liberales
pertinent. Libri primi, qui est De studio legendi, caput ultimum de
varietatibus ingeniorum, primus edidit Mabillonius t. I Analect., p. 324
(editionis novae p. 132).
Libellus de potestate et voluntate Dei, utra major sit, p. 55 (t. II,
col. 839).
De quadruplici voluntate in Christo, p. 56 (col. 841).
De sapientia animae Christi, p. 59 (t. II, col. 845).
De unione corporis et spiritus (t. III, col. 285), ex primo
Miscellaneorum Hugonis.
De verbi Dei efficacia, p. 65 (t. III, col. 289).
Apologia de Verbo Incarnato, contra eos qui dicunt Christum non esse
aliquid secundum quod est homo, pag. 68 (t. III, col. 295).
De Verbo Incarnato disputationes sive collationes tres, p. 78 (t. III,
col. 315).
De perpetua virginitate B. Mariae, p. 81 (t. II, col. 857). Henricus
Gandavensis cap. 25. de S. E. Respondit cuidam, B. Virgini Mariae cum
derogatione obloquenti, et calumnianti quod Virgo virginum diceretur.
Miscellaneorum secundi codicis, libri quinque, pag. 91 (t. III, col.
469). Epistola ad Joannem Hispalensem , quae lib. I, cap. 80, pag. 119,
legitur, ex ms. edita a Baronio ad aunum 1136. n. 16.
De filia Jephte tractatus, p. 329 (t. III, col. 323).
Speculum de mysteriis Ecclesiae, p. 335 (t. III, col. 335), longe
junioris scriptoris judice Oudino.
De ceremoniis, sacramentis et officiis ecclesiasticis, libri III, p. 356
(t. III, col. 381). Roberto Paululo tribuuntur in codice MS.
Sangermanensi.
De canone mystici libaminis, libellus, pag. 399 (t. III, col. 455). Vide
in Joanne Cornubiensi. Tria hactenus recensita scripta exstant etiam
inter scriptores de Ecclesiae Catholicae divinis Officiis, Rom. 1591
fol., et in Biblioth. Patrum tom. X, Paris.
Dialogus de Sacramentis legis naturalis et scriptae, p. 406 (t. II, col.
17).
Summa sententiarum sive Eruditionis theologicae (t. II, col. 41), septem
tractibus comprehensa, quorum est:
Primus de fide, spe et charitate, Trinitate et Incarnatione;
Secundus de creatione et statu angelicae naturae;
Tertius de creatione et statu humanae naturae;
Quartus de sacramentis in genere, et praeceptis divinis;
Quintus de sacramento baptismi;
Sextus de sacramento confirmationis, eucharistiae, poenitentiae, et
extremae unctionis;
Septimus de sacramento conjugii, p. 472.
De sacramentis Christianae fidei, libri duo, ex edit. Argent. 1465 fol.,
p. 487-712 (t. II, col. 173).
De Chronico quod nondum lucem vidit, ita Albericus ad an. 1130: Huc
usque magister Hugo de Sancto Victore Chronicam suam de Romanis
pontificibus et imperatoribus digessit. Unde manifestum est illum hoc
tempore floruisse. Hic multa scripsi, laude digna, quae in armariis
habentur, in quibus haec sunt: Hugo de Sacramentis. Hugo super
Hierarchiam Dionysii. Didascalicon Hugonis: Hugo de tribus virtutibus,
Fide, Spe et Charitate. Exponit etiam luculento sermone Regulam B.
Patris nostri Augustini: et multa alia scripsisse dicitur. Sed et
quamdam epistolam prolixam scribit ad B. Bernardum. Dicunt eum natum
fuisse de Saxonia. Hugo vero qui scripsit de avium natura moraliter et
allegorice, et de claustro animae, et de medicina animae, fuit de ordine
Praemonstratensi, ut dicitur, canonicus. Tertius Hugo qui scripsit,
minorem ecclesiasticam Historiam, ad comitissam Campaniae Adelam, matrem
comitis Theobaldi, fuit Niger monachus Floriacensis, id est de S.
Benedicto super Ligerim, in dioecesi Aurelianensi. Ex hoc Alberici loco
patet falli Oudinum, qui t. II, p. 159, esse Chronici auctorem negat
Hugonem Victorinum illudque Floriacensi ascribendum esse contendit.
|
|
