|
Sequitur:
|
“Et adunati ad divina, et ordinati habitus earum, quae hic sunt,
dispositionum ordines.”
|
|
Iterum subaudi, arbitrans noster animus ordines dispositionum:
|
“quae dispositiones hic,”
|
|
hoc est exterius sunt, esse imagines habitus adunati ad divina. Est enim
quidam habitus mentis bonae adunatae ad divina, et quasi collectae in
unum a variis desideriorum scissuris, et ordinatae, ut recte incedat.
Adunatae videlicet per dilectionem, et ordinatae per discretionem.
Adunatae ad unum, et ordinatae in uno. Cujus videlicet habitus
invisibiliter ordinati, et subsistentis imagines sunt ordines
dispositionum, quae extrinsecus in gradibus, et officiis, et ministeriis
in Ecclesia sancta dispensantur. Sicut enim in una Ecclesia diversi
ordines, et dispositiones unam in universitate pacem et concordiam
subministrando, et cooperando efficiunt, sic in una anima multae
virtutes cooperando, et subministrando sibi unam perfectionis formam
componunt. Sed et in unoquoque nostrum exterioris hominis dispositio, et
ordo vivendi, atque agendi modus interioris hominis formam habitumque
demonstrat.
|
|
