|
Sequitur:
|
“Et quasi lumen eum formant, et vitam vocant.”
|
|
Colendam scilicet beatitudinem mysticae traditiones, cum tamen ipsa
super omne lumen sit lumen et super omnem vitam vita subsistat. Tot
ergo, ac tantis modis sacra eloquia divinam majestatem in figuratione
formant.
|
“Ipsis tantis mirabilibus formationibus castioribus manentibus, quam
caeterae, quae incongruae videntur, et indignae, et ipsis tantis
mirabilibus formationibus probatis quoquo modo excellere caeteras
materiales formationes.”
|
|
Ac si diceret: Quamvis ad illam excellentiam omnis formatio, vel
repraesentatio inferior inveniatur, ad comparationem tamen aliarum
formationum tam pulchrae, et tam decorae formationes excellere
probantur. Cum scilicet divinitatis natura, ratio, et intellectus, et
essentia, et lumen, et vita nominatur, quamvis et in his quoque
formationibus ad ineffabilem veritatem exprimendam similitudo in
manifestatione deficiat. Unde ait:
|
“Deficientibus, et sic divina ad veritatem similitudine.”
|
|
Ipsis videlicet excellentioribus similitudinibus etiam sic
deficientibus, id est etiam in tanta excellentia deficientibus a divina
similitudine, deficientibus scilicet ad veritatem, subauditur
exprimendam. Omne enim, quod hic in signo est, minus est quam quod illic
in veritate est.
scilicet divina natura,
|
“super omnes essentiam, et vitam nullo quidem lumine characterizante, id
est figurante, vel exprimente: et est excellens omni ratione, et
intellectu incomparabiliter derelictis retrorsum, sive inferius a
similitudine ipsius.”
|
|
Unde apparet si ejus similitudo ratione et intellectu tanto superior
est, quod ad ejus similitudinem aequandam nec ratio, nec intellectus
incedere potest.
|
|
