|
Sequitur:
|
“Ut neque divina immundis recte sint accepta, neque mirabilium imaginum
studiosi contemplationis tanquam veris remaneant figuris.”
|
|
Hoc ergo agitur per dissimiles figurationes, ut in earum consideratione
immundi corde, et indigni cognitione veritatis amplius excaecentur; et
ii qui studiosi sunt, in contemplatione mirabilium imaginum, hoc est
sacrarum repraesentationum mirabiliter factarum amplius exerceantur. Sic
enim utrobique justum institutum perficitur, ut dum veritas in
manifestatione quasi vili indumento se contegit, et indignos ad
contemptum sui provocet, et dignos, et illam speciem suam, quae latet,
concupiscendam, et quaerendam invitet, ut non sint contenti eo quod
foris aspiciunt, sed ipse deformitate exterioris demonstrationis repulsi
in figuris non remaneant tanquam veris, quoniam signum veritas esse non
potest, etiam cum veritatis est signum.
|
|
