|
Hoc est enim, quod sequitur:
|
“Ut non et nos eodem modo multis immunde existimemus coelestes, et
deiformes animos, multipedes esse quosdam, et multorum vultuum: et ad
boum pecudalitatem, aut ad leonum bestialem imaginationem formatos: et
ad aquilarum curvo rostro speciem, aut ad volatilium tripertitam alarum
commotionem effiguratos. Et rotas quasdam igneas super coelum
imaginemur; et thronos materiales Divinitati ad recubitum necessarios,
et equos quosdam multicolores, et armiferos archistrategos; et
quaecunque alia ex eloquiis nobis sacre et formabiliter in varietate
manifestativorum symbolorum tradita sunt.”
|
|
Ut ergo non existimemus etiam nos eodem modo multis, id est quemadmodum
multi existimant, coelestes et deiformes animos, id est spiritus
invisibiles, incorporeos, et Dei non corporum similitudinem ac formam
habentes, multipedes esse; quemadmodum videlicet figurative in eloquio
sacro sub figuris et formis animalium describuntur, ut in Ezechiele, in
Isaia, et Zacharia, et Michea, et aliis prophetis, angelici spiritus per
animalia figurantur quadrupedia, et volatilia, et caetera ad hunc modum.
Et ne existimemus etiam quosdam illorum spirituum multorum vultuum esse,
id est multos vultus sive facies habere, ut in Ezechiele scriptum est de
animalibus sanctis:
|
“Quatuor facies uni erant (Ezech. I):”
|
|
quod licet ad sanctos evangelistas, vel apostolos, vel quoslibet justos
congrue referatur, tamen etiam de sanctis angelis, incarnationem Verbi,
et passionem, et resurrectionem, et ascensionem annuntiantibus, et in
his omnibus Verbum incarnatum ministerii famulatu prosequentibus, non
inconvenienter accipitur.
|
|
