|
Unde sequitur:
|
“Nonne ergo unusquisque hierarchiae dispositionis ordo secundum propriam
analogiam, id est,”
|
|
modum, et mensuram, et ordinem,
|
“reducitur ad divinam cooperationem: illa agens et perficiens per
gratiam et virtutem a Deo datam, quae divinitati naturaliter, et
supernaturaliter insunt, et ab ipsa”
|
|
scilicet divinitate
|
“superessentialiter acta, postea manifestata sunt hierarchiae ad
possibilem imitationem animorum, id est,”
|
|
spirituum
Nisi enim illa bona, quae in Deo sunt per naturam, ad istos descenderent
per gratiam, non essent illi similes; et nisi ipsi agendo obtinerent,
quae ipse non agendo sed habendo possidet, non essent illius imitatores.
Postremo, nisi ab ejus secreto invisibili, bona illa ad manifestationem
deducta essent, nequaquam possibilitati creaturae imitabilia fuissent;
nec dignitas secundum ipsum esset, nisi gratia ab ipso exisset. Ecce
quid charitas facit. Solis animis diligentibus Deum, abscondita divina
manifesta facta dicuntur, et ad imitandum possibilia. Interna namque, et
aeterna bona rationales animi per solam charitatem percipiunt: illa per
dilectionem et gustando ut intelligant, et sequendo ut apprehendant.
Nisi enim diligerent non intelligerent, quia non intelliguntur nisi cum
diliguntur; et rursum nisi amarent non quaererent, et nisi quaererent
non invenirent, quia non inveniuntur, si non quaeruntur. Hinc enim
scriptum est:
|
“Jam non dicam vos servos, quia servus nescit quid faciat Dominus ejus.
Vos autem dixi amicos, quia omnia quaecunque audivi a Patre meo, nota
feci vobis (Joan. XV).”
|
|
Et iterum:
|
“Pater, gratias ago tibi, quia abscondisti haec a sapientibus et
prudentibus, et revelasti ea parvulis (Luc. X).”
|
|
Ecce ergo quomodo sola charitas revelat ea quae abscondita sunt Dei,
similiter quoque et ipsa ad possibilitatem deducit, quae sunt
ineffabilia, et superessentialia, et supernaturalia omni creaturae,
secundum incomprehensibilem sublimitatem Dei.
|
“Si quis, inquit, diligit me, sermonem meum servabit; et Pater meus
diliget eum, et ad eum veniemus, et mansionem apud eum faciemus (Joan.
XIV).”
|
|
Sic ergo omnis ordo dispositionis hierarchiae gratia, et virtute accepta
a Deo per solam charitatem perficitur, agendo, et imitando Deum, ut illi
actione et imitatione inesse incipiant, quae divinitati naturaliter
insunt, quoniam ex ipsa sunt; et supernaturaliter, quoniam idem cum ipsa
sunt: naturaliter, quoniam coaeterna; supernaturaliter, quoniam
coessentialia: quod enim semper inest, naturale est; quod autem idem
est, supernaturale est, quoniam natura ipsa est, et ipsum natura est.
|
|
