|
Ideo sequitur:
|
“Ut ascendamus in deiformissimam eorum”
|
|
scilicet angelorum,
|
“simplicitatem per mysticas formationes.”
|
|
Ideo, inquit,
|
“super mundanis oculis intuendae sunt mirabiles formarum facturae, ut
per ipsas mysticas formationes”
|
|
extrinsecus consideratas excitati, intrinsecus
|
“ascendamus ad deiformissimam”
|
|
ipsorum angelorum
Quasi enim multiplicitas quaedam angelis est ipsa, per quam exterius
demonstratur mysticarum formationum veritas. Simpliciter autem illorum
spiritualis et invariabilis naturae suae unitas est. In multiplicitate
ergo sua deiformitatem non habent, sed in simplicitate: quia in ea
parte, qua per visibiles formas demonstrantur, corporeae naturae
similitudinem assumunt. In ea autem parte, qua spirituales ipsi et
incorporea natura intelliguntur, ad imaginem, et similitudinem Dei
respiciunt. Quae similitudo non solum deiformis, sed etiam deiformissima
appellatur; quia cum eadem ipsa in hominibus quoque inveniatur, in
angelis tamen excellentior creditur.
|
|
