Pars 8

Sequitur:

“Ipsae ergo sunt primo, et multipliciter; et semper ad summum, quantum fas est, in conformatione divini, et inflexibilis amoris intentae; et principales illuminationes immaterialiter, et pure recipientes, et ad ipsas ordinatae, et intellectualem, habentes omnem vitam.”

Ipsae, inquit, sunt intentae, ad summum videlicet bonum, primo quia immediate, et multipliciter quia perfecte, et semper quia sine intermissione intentae,

“videlicet quantum fas est,”

id est licitum, vel possibile creaturae positae,

“in conformatione divini et inflexibilis amoris,”

id est creaturae inflexibiliter vel immutabiliter Deum amanti; et per inflexibilem et divinum amorem ad Deum se convertenti, et reformanti.

“Sunt etiam ipsae,”

scilicet coelestes virtutes

“recipientes principales illuminationes,”

hoc est primo, et principaliter datas, immaterialiter sine corpore, et pure sine contagione. Immaterialiter sine visibili significatione, et pure sine erroris contagione.

“Sunt etiam ordinatae ad ipsas,”

videlicet illuminationes percipiendas, ut secundum differentiam ordinis differentia sit perceptionis; vel ordinatae ad illas per justitiam sunt subjicientes se, et coaptantes divinae voluntati per omnia, ut in eo ipso gratiae illuminationem sine impedimento percipiant, quo ab ejus veritate per desiderium iniquitatis non discordant.

“Sunt”

etiam

“habentes intellectualem omnem vitam,”

quia ipsum quod sunt, vita sunt, et eorum spirituales substantiae hoc ipsum vivere habent quod esse. Quia ergo in eis aliud non est, quod vivificat; et aliud quod vivificatur, sed unum ipsum totum; omnem vitam habere dicuntur, vel omnis vita esse, quia totum quod sunt, vita sunt, sicut et ipsa summa vita, in qua sunt, et in qua vivunt, omnis vita est; quia ex se vivit, et vita est, et totum quod est ipsum, vita est.