|
Sequitur:
|
“Communione autem Jesu similiter digne factas,”
|
|
subauditur existimandum est. Nota ibi esse compositionem
id est dignas factas. Non solum, inquit, divinitatis contemplationem et
cognitionem percipere meruerunt, sed illius etiam salvationis, quae in
humanitate Jesu perfecta est, communione, et cognoscendo, et
participando dignefactae sunt. Communicaverunt enim Jesu: mysterium
incarnationis ejus, et antequam fieret praedicendo, et cum fieret
administrando et posquam perfectum est, homini ad aeternitatem reparato
in eadem beatitudinis societate congaudendo. Postea subjungit, ostendens
quod divinam contemplationem sine aliquibus figuris immediate ab ipsa
divinitate illuminatae percipiunt. Sicut enim superius demonstravit quod
cognitionem omnium visibilium et invisibilium non per exteriorem
doctrinam, sed per internam in ipsa Dei sapientia legunt et hauriunt;
ita nunc demonstrat quod eamdem contemplationem divinam non per aliquas
formas, vel imagines mediantes, sed ab ipsa divinitate primo loco
immediate, nude et pure percipiunt.
|
“Non, inquit, figurant deificam similitudinem formative in imaginibus
sacrefictis; sed potius figurant eam, ut vere approximantes ipsi,”
|
|
scilicet deificae similitudini, vel divinitati,
dico in prima participatione scientiae
id est, deificantium ejus illuminationum. Deifica similitudo ipsa
contemplatio divina; quia, dum per eam illuminati lucentes sunt,
quodammodo ipsius lucis illuminantis similitudinem accipiunt. In hac
autem deifica similitudine non se figurant, neque illam sibi acquirunt
per aliquas sacras imagines formatas et fictas, id est compositas ad
demonstrationem spiritualium; sicut homines, qui per visibiles et
materiales demonstrationes in sacro eloquio erudiuntur ad invisibilium
cognitionem. Non ergo mediantibus ejusmodi illae summae essentiae
illuminantur contemplatione divina. Sed, ut vere approximantes ipsi, id
est non per aliud, sed per ipsam veritatem approximantes ipsi veritati,
quia inter ipsas, et veritatem nihil est medium: et idcirco
approximantes sunt in prima participatione scientiae; quia primo loco
participant scientiam deificum ejus luminum; quia immediate
contemplantur, et sciunt, et cognoscunt lumina ejus deifica, id est
deificantia; quia illuminatos a se per divinam similitudinem, quodammodo
deos efficiunt.
|
|