|
Sequitur:
|
“Ex quibus in recordationem sufficit dicere tantum secundum praesens
tempus, quod theologicam scientiam ipsa prima dispositio, quantum fas,
illuminata est a divina bonitate, per quam tanquam deiformem hierarchiam
et aliis seipsam deinde tradidit.”
|
|
Ac si diceret: Ex quibus, scilicet laudibus divinis in supra memorato
libro sufficienter expositis, nunc secundum praesens tempus in
recordationem, vel admonitionem tantum sufficit dicere hoc, scilicet
quod ipsa prima dispositio, hoc est, prima hierarchia angelorum
illuminata est theologicam, id est divinam scientiam ab ipsa divina
bonitate. Nota constructionem in eo quod ait, illuminata scientiam. Sic
enim dicitur: Erudior autem, doceor disciplinam. Dicit ergo, quod prima
dispositio a sola divina bonitate illuminata est ad scientiam; per quam
videlicet scientiam ipsa dispositio tradidit seipsam; deinde, hoc est,
consequenter aliis hierarchiis post se sequentibus.
dico,
|
“seipsam tanquam deiformem hierarchiam,”
|
|
hoc est, Dei conformitatem et similitudinem habentem, et Deum imitantem
in eo quod ab ipso illuminata alios illuminat, et seipsis quasi formam,
et exemplar proponit divinae conformitatis. Hoc ergo nunc sufficit
dicere de supradictis laudibus, quod in eis prima dispositio angelorum
Creatorem suum laudans, formam laudandi aliis post sequentibus
hierarchiis semetipsam tradidit,
hoc est, suggerens eis, vel insinuans
|
“illud per brevitatem dicendo.”
|
|
Subintroduxit enim, vel suggessit quasi occultum quiddam, et paucis
manifestum. Suggessit autem per brevitatem dicendo aliud quod suggessit.
Et recte nonnisi occulte suggerebatur, quod erat invisibile, et nonnisi
breviter dicebatur, quod erat ineffabile. Quantumcunque enim exponeretur
ad cognitionem, ocultum esset, quod erat impenetrabile; et quantumcunque
extenderetur per sermonem, breve esset ad ipsum, quod erat
interminabile. Suggessit tamen, et insinuavit, et exposuit, ut per eam
ad aliorum cognitionem veniret, quod ipsa nullo mediante perceperat.
Quid suggessit?
|
|
