|
Sequitur:
|
“Et quod monas est, et unitas tres substantialiter: et super coelestibus
essentiis usque ad novissima terrae extendens bonitatem suam in omnia,
quae sunt, providentiam tanquam omnis essentiae super principale
principium, et causa, et omnium superessentialiter immensurabili
continentia circumligans.”
|
|
Hoc de sequentis expositione, quod de Isaia sumptum fuerat, adjungit. Ac
si diceret: Sicut prima illa coelestis hierarchia clamans,
|
“benedicta gloria Domini de loco suo,”
|
|
Deum non solum in se, sed in sanctis etiam suis benedicendum et
glorificandum esse docuit, ita quoque ter sanctum proclamando, et non
dominos, sed Dominum Sabaoth subjungendo, tres personas in una Deitate,
non tres deos, sed unum Deum esse significavit. Hoc est, quod dicit. Et
quia monas est, et unitas tres substantialiter, quasi diceret: Non solum
hoc, quod supradictum est de gloria Domini ex loco suo benedicenda ipsa
prima hierarchia coelestis sequentibus se hierarchiis subintroduxit; sed
etiam hoc, quod monas, et unitas, hoc est divinitas, quae vere una est,
et simplex natura, tres personae est substantialiter, hoc est, quod tres
personae una essentia vel substantia, et una essentia tres personae;
quia Deus in essentia unus est, et trinus in personis. Sane quod monas
et unitas cum idem esse videatur, geminate positum est, pro Graeco
factum est: in quo duo nomina sunt monas, et henas: quae quamvis unam
habeant apud nos interpretationem (utrumque enim sonat unitas) haec
tamen differentia esse videtur, quod monas illam magis unitatem
significat, quae secundum discretionem dicitur henas vero illam, quae
secundum simplicitatem notatur. Omne enim, quod simplex est, unum est.
Non autem omne, quod unum est, simplex est; quoniam et unum collectione
dicitur et unum compositione, et unum similitudine. Quae omnia, quia non
totum, quod sunt unum sunt vere unum non sunt, et unitatis nomen
similitudine tantum mutuantur, non proprietate. Divinae autem naturae,
cui unum est et simplex esse, totum quod est, vere unum esse est et ideo
recte non solum monas, sed henas quoque appellari debuit; quia unitas
ejus in vera ejusdem atque indivisae substantiae semper simplicitate
subsistit. Dicat ergo, quia in vera Deitate monas et unitas
substantialiter sunt; quia, sicut trinitas personarum in Deo essentiae
unitatem non dividit, ita unitas naturae trinitatem personarum non
confundit. Sed tres unum substantialiter sunt, quibus tribus substantia
est una.
|
|