Pars 9

Sequitur:

Exemplo et auctoritate probat quod dixerat, scilicet mediam dispositionem angelorum illuminari a prima, sive per primam, hoc est, quod dicit: Symbolum faciemus, hoc est exemplum, sive demonstrationem perfectionis, scilicet divinae a longe super omnia perfectae: et occultae per processionem in sequentia; quia, cum in se occulta sit et invisibilis, per processionem tamen exit, et manifestatur in sequentia, id est, in eos qui post ipsam primo loco sunt immediate, sive in eos qui post illos sequuntur. Hujusmodi, inquam, perfectionis divinae in se perfectae et occultae, et tamen per largitionem gratiae in sequentia procedentis symbolum faciemus, dictum, id est dictionem, sive sermonem per alium angelum prolatum et postea venientem in alium angelum, et ab eo auditum. In eo enim quod alius angelus dixit, alius audivit, alius doctrinam protulit, alius suscepit: symbolum factum est, hoc est demonstratio, sive argumentum, quod divina perfectio per priores et superiores ad sequentes et inferiores participanda procedit.

Ac si diceret: Non est mirum, si in angelis, alius docuit, alius docebatur, quando alius alio doctior est. Nam qui sapientes sunt circa sacras nostras immolationes, id est circa nostra sacrificia sive sacramenta, ipsi aiunt divinorum plenitudines, id est illos angelos, qui pleni sunt divinis donis, sive illuminationibus et per seipsos lucent, perfectiores esse participationum contemplativarum per alios, hoc est, participationibus contemplativis per alios. Genitivum enim posuit pro ablativo. Qui, inquit, sapientes sunt, vel periti in nostris sacramentis, testantur, quod illi angelici spiritus qui per semetipsos divinam immediate contemplationem suscipiunt, perfectiores sunt quam caeteri, qui mediantibus superioribus eamdem participant contemplationem.