|
Sequitur:
|
“Igitur sanctarum dominationum manifestativam nominationem existimo
declarare, absolutam quamdam, et omni pedestri minoratione liberam
anagogem; nullaque tyrannicarum dissimilitudinum ullo modo eam
inclinatam universaliter, liberaliter severam dominationem, omni
minutivae servituti superpositam: superiorem subjectione, omni et
remotam ab universa dissimulatione, et dominationis incessanter
appetentem; et ad illius ipsius naturaliter subsistentis virtutis
similitudinem, quantum possibile, et seipsam, et quae post eam sunt,
optime, et speciose conformantem; ad nullum vana videntium, sed ad
proprie [sboac][n] on universale conversam, et Dominicae semper
deiformitatis in participatione, secundum quod possibile est ipsi
factam.”
|
|
Haec omnia nominatio dominationum docet; in eo enim, quod dominationes
appellantur, haec omnia, quae de seipsis dicta sunt, habere et facere
significantur. Hoc est quod dicit:
|
“Existimo manifestativam nominationem sanctarum dominationum,”
|
|
id est nominationem, qua manifestatur et declaratur earum virtus, et
excellentia, et dignitas: existimo, inquit, illam nominationem declarare
haec omnia. Quae omnia? Audi.
Ideo dixi haec omnia: quia multa sunt ad nos, sed pauca ad ipsas.
|
“Existimo, inquit, sanctarum dominationum nominationem declarare
absolutam quamdam,”
|
|
id est liberam, et ab omni depressione alienam
id est excellentiam, sive sublimitatem, vel sursum ductionem earum, qua
ad summum elevantur, ut nulli infra summum subjiciantur. Et existimo
ipsam nominationem etiam declarare, eam scilicet anagogen, sive
excellentiam ipsarum non esse inclinatam universaliter ullo modo, id est
nullo modo omnino esse inclinatam ulla tyrannicarum dissimilitudinem, id
est per ullam, sive secundum ullam tyrannicam dissimilitudinem, id est
secundum aliquam tyrannidem, quae omnino ab earum dominatione dissimilis
est. Ac si diceret: Sicut per excellentiam universalem supra omnem
subjectionem elevantur, ita ad oppressionem subjectorum per nullam
tyrannidem inclinantur.
|
|
