|
Sequitur:
|
“Liberaliter severam dominationem; omni minutivae servituti
superpositam.”
|
|
A superioribus (subaudiendum est) existimo declarare nominationem
dominationum, dominationem earum liberaliter severam, id est benigne
severam. Severitatem habentem in potestate, liberalitatem in
benignitate. Severam, quia a superiori potestas exercetur, inferiori
libertas non tollitur. Ideo liberaliter severam dominationem, omni
minutivae servituti superpositam, id est non subjectam alicui ad
servitutem, quae libertatem imminuat, sed superiorem omni subjectione,
et remotam ab universa dissimilitudine, id est ab omni minoritate, sive
imperfectione, quae eam dissimilem Creatori suo efficiat, et incessanter
appetentem dominationis, id est per similitudinem dominationis, et
conformitatem Creatoris respicientem, sive tendentem, vel inhaerentem,
et conformantem se, et ea, quae post eam sunt, ut singula, quantum sibi
possibile est. divinam virtutem optime et speciose imitentur. Propterea
inquit,
|
“existimo declarare nominationem earum dominationem conformantem se, et
ea quae post eam sunt, divinae virtuti; et ad nullum vana videntium, sed
ad proprie on universale conversam.”
|
|
Videntium ponit pro eo, quod dicere debuerat visorum, usitatissimo
Graecorum more; quoniam a verbo [d][o][k][o][uti][m][a][i], hoc est,
video vel videor, quoniam commune est, derivatur: ut sit sensus:
Existimo declarare conversam non ad aliquid eorum quae vana videntur, id
est quae per se considerata ima apparent, et transitoria. Sed conversam
potius ad proprie on universale, id est conversam ad id, quod est
proprie, et universale; ad Deum, scilicet cui et proprium esse est, quia
per se subsistit, et universale, quia omnibus esse tribuit. Sciendum
vero quod [sboac][n] on apud Graecos quando per [sboac][n][t][ohti][n]
[m][i][k][r][ogv][n] per omicron, id est o breve seu parvum scribitur,
neutrale est, et interpretatur quod est. Quando vero [sbohac][n] per
[oh] [t][ogv][n] [m][eac][g][a], id est [oh] longum vel magnum
scribitur, masculinum est, et interpretatur qui est. On ergo, ipse est
Creator omnium, et principium, qui est, et quod est proprie in se, et
universale ad omnia: ad quod principium dominationem hanc conversam
dicit, et factam in participatione, id est participem effectam Dominicae
deiformitatis, id est divinae similitudinis, quam semper, id est
incommutaibiliter retinet: factam dico, secundum quod possibile est
ipsi. Hactenus demonstravit quid significet nominatio dominationum; nunc
transit ut demonstret quid significet nominatio virtutum.
|
|
