|
Sequitur:
|
“Ipsam autem sanctarum potestatum aequipotentem divinarum dominationum,
et virtutum bene ornatam, et inconfusam circa divinas susceptiones
ordinatione, et ordinatum supermundanae, et intellectualis potestatis,
non tyrannice in ea, quae inferiora sunt, potestativis virtutibus
praecipitatae, sed potenter in divina post bene ordinatas reductae: et
post eam deiformiter reducentis, et ad potentificam causalem potentiam,
quantum fas est, assimilatae: et eam, ut possibile, angelis revelantis
in bene ornatis per ipsam ordinibus potestativa virtute.”
|
|
Post cognominationem virtutum transit ad cognominationem potestatum.
Ipsam autem sanctarum potestatum (subauditur nominationem) existimo
declarare ordinationem quamdam illarum, aequipotentem divinarum
dominationum, et virtutum, id est aequalis potentiae cum dominationibus
et virtutibus ordinationem, dico, bene ornatam et inconfusam circa
divinas susceptiones, id est circa dona divina suscipienda, quia dona
Dei, quae ad ornatum pulchritudinis spiritualis suscipit, in suo gradu,
et ordine humiliter persistens sine confusione custodit. Existimo etiam
ipsam nominationem potestatum declarare ordinatum, id est ordinationem
potestatis supermundanae, et intellectualis: potestatis, dico, non
praecipitatae tyrannice in ea, quae inferiora sunt, cum potestativis
virtutibus, id est violenta fortitudine. Sed potius reductae, sive
conversae potenter in divina post bene ordinatis, id est post virtutes,
quae ante eam ordinatae sunt: et potestatis, dico, reducentis
deiformiter, id est secundum similitudinem divinam, quae post eam sunt,
id est, illos ordines angelorum, qui post eam subsequuntur. Sicut enim
ipsa meditantibus superioribus ad similitudinem Dei convertitur, ita
mediante ipsa quae inferiora sunt ad eamdem Dei similitudinem
revocantur. Adhuc sequitur: Potestates assimilatae, quantum fas est, id
est, vel licitum, vel concessum ad potentificam, causalem potentiam;
quia omnia potest, et causa est omnium. Et potestatis, dico, revelantis,
eam scilicet divinam potentiam, quantum possibile est, angelis eam
revelare. Quomodo revelantis? potestativa virtute. Ubi revelantis? In
ordinibus per ipsam bene ornatis, hoc est, in subsequentibus ordinibus,
quos ornat, divinam eis potentiam exemplo sui revelando.
|
|
