|
Sequitur:
|
“Ostendens autem et eum viritim caeteris gentibus distribuisse, cuidam
sanctorum angelorum in cognoscendum per eum unum omnium principium
Michaelem dixit Judaicum duxisse populum.”
|
|
In hoc, inquit, quod sacra Scriptura dixit Michaelem duxisse Judaicum
populum, ostendit plane eum, id est Deum distribuisse etiam in caeteris
gentibus scilicet ducatum viritim, hoc est sigillatim, cuidam, hoc est,
alicui sanctorum angelorum, vel, ut expressius dicatur, unam uni, vel
unamquamque unicuique vel singula singulis: distribuisse, dico, in
cognoscendum per eum scilicet angelum, hoc est, ut unaquaeque gens per
suum angelum cognosceret unum omnium principium, a quo sunt omnia, et
sub quo reguntur universi, ut hoc, inquit, ostenderet sacra Scriptura,
dixit Michaelem ducem Judaici populi, quem specialiter Deus sua sub
providentia, et gubernatione tuendum susceperat. Nam, hoc dicens, aperte
nos edocuit unam esse providentiam, quae omnibus gubernando praesidet.
sub qua per singulas gentes imperantes angeli easdem gentes sequentes
ipsos voluntate essentiali, hoc est, libero arbitrio naturaliter insito,
extendunt vel promovent in ipsum proprium principium, scilicet
suggerendo et adjuvando, Scriptura, inquit, dixit Michaelem Judaicum
duxisse populum, cujus ducem ipsum Dei alibi commemoraverat. In hoc
|
“aperte nos edocens unam esse omnium providentiam superessentialiter
supercollocatam,”
|
|
hoc est, non solum potentialiter, sed etiam naturaliter praesidentem
simul omnibus invisibilibus et visibilibus virtutibus, angelorum
scilicet et hominum. Hoc est enim, quod in utrisque bonum constat.
Ostendens etiam
|
“omnes angelos sub illa providentia per singulas gentes imperantes
extendere quasque,”
|
|
sive singulas virtutes illarum videlicet gentium in ipsum subauditur
Deum,
|
“ut in proprium principium:”
|
|
virtutes, dico,
|
“sequentes voluntate essentiali,”
|
|
hoc est arbitrio libero naturali. Angeli enim humanas mentes ad Deum
amandum virtutes suggerendo excitant, non coactas necessitate, sed
|
|
