|
Sequitur:
|
“Etenim nihil per se perfectum indigens universalis perfectionis, nisi
vere perfectissimum, et ante perfectum.”
|
|
Bene, inquit, dixi divinam perfectionem anteperfectam; quia omnia, quae
perfecta sunt, ex ipsa perfecta sunt; quia nihil est per se perfectum,
et nihil quod non sit per se imperfectum, et quod non sit indigens per
se invisibilis, vel omnis perfectionis, nisi illud bonum summum: quod
est et vere perfectissimum quia nihil ei deest; et anteperfectum, quia
ejus plenitudo aeterna est.
|
|
