|
Duodecimi capitis titulus est: Quare secundum homines hierarchiae angeli
vocantur. Cujus sensus est: Quare illi, qui sunt hierarchiae, id est
sacri principes secundum homines sive inter homines, sicut sunt summi
pontifices, vel quilibet sacerdotes et alii ministri verbi Dei, quare
illi scilicet angeli vocantur, cum dictum sit superius quod inferiores
sicut superiorum proprietates non participant, ita etiam nomina assumere
non debent. Si enim ordo angelorum quia inferior virtutibus est, nomen
ipsarum secundum proprietatem earum participare non potest; nec homines
(quia indubitanter angelis inferiores sunt) nomen ipsorum secundum
proprietatem eorum usurpare possunt. Sed haec quaestio in eo solvitur,
quod supra diximus, quia dona gratiae spiritualis, quae in communionem
omnium transeunt, appellationem quoque in participationem universorum
deducunt: et quamvis eo quod singulariter per excellentiam a quibusdam
possidentur, discretam appellationem faciunt; eo tamen quod secundum
aliquem modum communia sunt, nomina quoque aliquando secundum exigentiam
causarum ad communem appellationem deducunt.
|
|
