Pars 29

Hoc est, quod dicit:

“Et quidem divinum secretum,”

id est divinitatis secretum,

“et remotum est, et supercollocatum est superessentialiter simul omnibus rebus; et nullum eorum, quae ab eo sunt,”

subauditur condita,

“valet omnino, et proprie nominari simile ei;”

quia Creator et creatura expresse similia esse non possunt.

“Verumtamen quaecunque virtus intellectualium, et rationalium,”

hoc est angelorum

“et,”

ut universaliter dicatur,

“qualiscunque virtus,”

sive angelorum, sive hominum

“convertitur ad unitatem ejus,”

scilicet divinitatis; et qualiscunque virtus extenditur incessabiliter ad divinas ipsius Deitatis illuminationes capiendas, illa virtus digna facta est divina imitatione per similitudinem, et divina univocatione per appellationem: digna dico facta est virtus illa secundum virtutem, id est intantum digna inquantum virtus est. Ita tamen si hoc justum est dicere, ut aliqua virtus quantumvis magna digna esse possit

“divina imitatione, et divina univocatione.”