EXPOSITIO. Pars 1

Decimi quinti et ultimi capitis titulus est: Quae sunt formativae angelicarum virtutum imagines, et quae deinde, id est et reliqua? Hactenus enim tractavit de invisibilibus proprietatibus angelorum: quae sunt scilicet dona illa virtutum, invisibiles operationes in eis. Nunc consequenter de visibilibus formationibus tractare incipit: quas sacrum eloquium ipsis secundum corporalium rerum imagines et similitudines mystica significatione attribuit. Fer, age, dic, eia, vox hortantis est vel seipsum, vel etiam Timotheum, ad quem loquitur:

“Eia dicamus, quod restat.”

Quid est quod restat? Hoc scilicet ut nos,

“si ita videtur,”

tibi remittamus, vel relaxemus

“nostrum intellectualem oculum,”

hactenus

“circa sublimes contemplationes de angelico vigore”

inspiciendo habitas

“intentum;”

et reflexo oculo descendamus

“ad dividuam, et multipertitam latitudinem multiformis varietatis angelicarum specificationum,”

hoc est, ad multiformem varietatem, vel multarum formarum varietatem, quae est in specificationibus, vel formationibus angelicis: in qua varietate, quia ampla multitudo est, vel multa amplitudo, pro simplicitate dividuum, et pro unitate invenitur multipertitum. Sic ergo dicamus, quod restat, remittentes oculum nostrum ab invisibilibus, et descendentes ad visibilia.

“Iterum in ipsis,”

scilicet descendentes, et considerationem figentes, et tamen

“reflexit”

iterum, sive reductis ipsis imaginibus

“analytice,”

id est resolutorie,

“in simplicitatem animorum coelestium: tanquam”

per se

“in consequentibus,”

id est inconvenientibus. Et est sensus: nos descendentes per contemplationem de invisibilibus, ad visibilia et in ipsis scilicet visibilibus considerationem figentes, iterum ipsa ad simplicitatem invisibilium reflectamus, resolvendo et exponendo, sive ostendendo quomodo per id quod visibile cernitur, id, quod videri non potest, significetur. Alioquin visibilis formatio inconsequens, et inconveniens esset, si in illa simplici natura hoc per veritatem essentiae esse crederetur, quod ei secundum varias rerum corporalium species in significatione multiplex attribuitur. Sicut ergo descendimus simplices naturas visibilibus repraesentando, sic ascendimus, et quasi resolutorie ad divinam considerationem nos reflectimus, quando easdem formas spiritaliter exponendo mystice intelligendas praedicamus. Descendimus, quando simplicitati coelestium naturarum multiplicitatem corporalium formationum per significationem aptamus: ascendimus, quando eamdem multiplicitatem visibilium figurationum ad intelligentiam simplicis veritatis exponendo resolvimus.