|
Seu ergo per scientes seu per nescientes, praedicationem
praefigurationemque futurorum Spiritus Domini propheticis temporibus
operatus est, non ideo peccata eorum dicendum est non fuisse peccata,
quia et Deus, qui et malis nostris bene uti novit, etiam ipsis eorum
peccatis usus est ad significanda quae voluit. Proinde, si propterea
peccatum non fuit, sive cujuslibet necis humanae, sive etiam parricidale
sacrificium vel vovere vel reddere: quia magnum aliquid et spirituale
significavit, frustra Deus temporalia prohibuit, et se odisse testatus
est, quoniam et illa quae fieri jussit, utique ad aliquam
significationem rerum spiritualium magnarumque referuntur. Cui ergo illa
prohiberet, quandoquidem poterant propter eamdem earumdem rerum
significationem, propter quam et ista licite fiebant, nihilominus licite
fieri, nisi nec tale aliquid significantia, quale expedit credere,
humana Deo sacrificia placuerunt, quando non pro justitia quisque ab
inimicis, quia recte vivere voluit, vel peccare noluit interimitur, sed
homo ab homine tanquam electa hostia more pecoris immolatur? Quid si
(ait aliquis) quoniam pecorum victimae jam eo ipso quo fuerant usitatae,
quamvis et ipsa ea recte intelligentibus ad significationem spiritualium
referuntur, minus tamen faciebant intentos ad magnum sacramentum Christi
et Ecclesiae requirendum; propterea Deus re insigni et inopinata volens
quasi dormientes hominum animos excitare, eo magis quo talia sibi
sacrificia offerri vetuerat, curavit sibi ejusmodi aliquid offerendum ut
ipsa admiratio magnam gigneret quaestionem, et magna quaestio ad
perscrutandum magnum mysterium studium piae mentis erigeret: pie vero
perscrutans mens hominis altitudinem prophetiae, velut hamo piscem
Dominum Christum de profundo Scripturarum levaret.
|
|
