|
Sequitur:
Accingite vos, et plangite sacerdotes:
ululate, ministri altaris.
Ingredimini: cubate in sacco, ministri Dei mei,
quoniam interiit de domo Dei vestri
sacrificium et libatio.
Sanctificate jejunium: vocate coetum.
Congregate senes omnes habitatores terrae
in domum Dei vestri:
et clamate ad Dominum.
A, A, A, diei:
quia prope est dies Domini,
et quasi vastitas a potente veniet.
Vere tenebrosa est aqua in nubibus aeris (Psal. XVII), quia occulta
scientia in prophetis. Tenebras utique latibulum suum Dominus posuit:
quia propheticum eloquium, in quo latet multis cibus absconditus, magnis
et multis obscuritatibus verborum, et sermonum involucris circumsepsit.
Ecce Joel calamitatis ordinem miro dicendi artificio prosequitur,
urbano, et colorato orationis genere ad movendum judicem eleganter
nititur. Prius enim ex modo, et ordine infortunii: deinde ex dignitate,
et habitu, et ordine supplicandi remedio pietatis innititur. Ordo
infortunii hic est. Prius enim ostendit vastata sensu carentia, deinde
afflicta sensum tantum habentia deinde captivata ratione utentia: ut
ordinem scilicet calamitatis ordo comitetur pietatis: primo parcens
conditioni: secundo sensualitati: tertio rationi, Conditioni creator,
sensualitati ordinator, rationi salvator. Primo naturae, secundo
gloriae, tertio gratiae. Primo parcens, ne corrumpat naturam; secundo,
ne deleat formam; tertio, ne retrahat gratiam. Ac si diceret: Juste
supplicamus tibi, Domine, pro natura, quia eam creasti: juste pro forma,
quia eam sensibus formasti: juste pro gratia, quia eam gratis ratione
illuminasti. Serva igitur, Domine, in creatura rationali gratiam
virtutis et lumen rationis. tuere in sensuali munus formae et habitum
compositionis. Serva in naturali opus et munimentum conditionis.
In supplicandi quoque genere, dignitate virginum, ordine sacerdotum,
habitu utitur poenitentium: ut scilicet, et per humilitatem poenitentiae
servus Dominum, et per reverentiam sanctimoniae sacerdos Deum, et per
affectum et unionem conjugii, virgo sponsa moveat maritum, ad
indulgentiam, ad gratiam, ad gloriam. Servus supplicat pro indulgentia:
sacerdos pro gratia: sponsa pro gloria. Pro indulgentia peccatorum, pro
gratia donorum, pro gloria praemiorum. Hoc est autem perfectissimum
genus supplicationis: in quo supplicatur pro depulsione infirmitatis,
pro restitutione sanitatis, pro conservatione libertatis, ut scilicet
medelam adhibeat morbo, cautelam dono, tutelam bono. Hoc per excessum
diximus, nunc ad expositionem litterae redeamus.
|
|
