|
Allegorice vero de persecutione loquitur Ecclesiae generalis, quae
quadrifaria legitur: quia primo ab idololatris, secundo ab haereticis,
tertio a pseudochristianis impugnata fuisse, quarto ab Antichristo
impugnanda legitur. Quod Joel prophetico praevidens oculo, prae
magnitudine persecutionis, senes et habitatores terrae in consortium
vocat admirationis. Ac si diceret: Ventura sponsae Christi infortunia
video, calamitates intueor, varios labores ipsius prospicio: sed
sapientiam spiritualium, sollicitudinem quoque carnalium contestor, ut
audita per successionem in posterum transfundant: quousque surgat aurora
de coelo, veniat Agni sponsa, pullulet Ecclesia: ut nostro praemunita
oraculo solida maneat: ne rivalem pro marito recipiat, ne florem sine
fructu, monetam sine argento, manipulum sine grano, umbram sine corpore,
decepta eligat. Per erucam designat idololatras; per locustas,
haereticos; per bruchos, pseudo et carnales christianos; per rubiginem,
Antichristi malitiosam sollicitudinem: primos propter spurcitiam, et
varietatem idololatriae; secundos propter volatum scientiae, agilitatem
ingenii, elationem superbiae; tertios propter aestum, et immunditiam
carnalis concupiscentiae; quartum propter immanitatem saevitiae.
Postquam enim Ecclesia idololatriae evasit naufragium, in fluctus et
procellas haereticorum decidit: sed dum spirituali flante favonio,
procella in leniorem versa est auram, rursus in carnalium aestu
sustinendo diu laboravit: demum a filio perditionis, qui extolletur
supra omne, quod dicitur Deus (II Thes. II), aut quod colitur: multis
modis fatigata, varie cruciata, gravissime anxiata: tandem serenitate
reddita, ad libertatis portum redibit: pacis domicilium subibit. Et hoc
est, quod dicit: Residuum erucae comedit locusta, etc. Haec est gens,
quae super terram, id est super Ecclesiam, dicitur ascendisse, fortis et
innumerabilis: fortis magnitudine, innumerabilis multitudine; fortis
crudelitate, innumerabilis assiduitate; leo, diabolus, vel princeps in
terrena potestate summus: ut aliquis haeresiarcha, vel ipse
Antichristus. Dentes, ejus satellites. Catuli, optimates, vel subreguli.
Molares, carnifices. Eam, quam superius dixit terram, nunc vocat ficum,
et vineam, id est Ecclesiam. Terram, propter fidei stabilitatem: vineam,
propter poenitentiae austeritatem; ficum, propter dilectionis
dulcedinem. Vel terram, propter firmamentum justitiae. Vineam, propter
laetitiam spiritualis intelligentiae. Ficum, propter suavitatem
coelestis doctrinae. Vel terram, propter fructum spiritualium
exercitationum: vineam, propter gratiam coelestium donorum; ficus,
propter dulcedinem gaudiorum aeternorum. Haec Agnus Christus sponsae
contulit suae, scilicet Ecclesiae. Prima in horto; secunda in cellario;
tertia in lecto. In horto namque exercitatur; in cellario laetificatur;
in lecto felicitatur. Primo operibus poenitentiae; secundo muneribus
gratiae; tertio osculis sapientiae. Sed hanc gens praefata decorticavit,
nudavit projecit. Membrana sunt exercitia, folia verba, fructus merita.
Exercitia gratiae, verba doctrinae, merita gloriae. Sed hanc gens
praefata decorticavit, nudavit, projecit, quia persecutione
ingravescente tepuerunt exercitia religionis, siluerunt verba
praedicationis, virtutum merita attenuata sunt in multis.
|
|
