|
ALLEGORICE. Doctor justitiae Christus est; doctor, qui docet hominem
scientiam; doctor utique, qui invenit omnem viam disciplinae, et dedit
eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo. Justitiae, unde scriptum
est: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et
non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personas hominum (Matth.
XXII). Justitiae utique, quia excussit manus suas ab omni munere;
justitiae revera, quia reddit unicuique juxta opera sua (Matth. XVI).
Justitiae, inquam, quia juste caecat, juste justificat, juste reprobat,
juste glorificat, juste damnat. Imber matutinus est legis spiritualis
scientia; serotinus, Evangelii gratia. Vel imber matutinus, est ipsius
et apostolorum ejus eloquia; serotinus, Patrum spiritualium
expositiones, canones et decreta; areae, sunt mentes fidelium jugo
disciplinae assuetae, semitis religionis attritae, traditionibus
disciplinae regularis politae. Torcularia, ipsa sunt corda inter spem et
timorem posita, constantiam inferius, patientiam superius habentia;
constantiam in tentatione, patientiam in tribulatione, in tentatione
vitiorum, in tribulatione flagellorum. Constantia siquidem premit, et
desuper arcet; patientia inferius jacet et pondus sustinet. Constantia
arcet vitia, patientia sustinet certamina. Inter haec duo mens sancta
quasi in torculari posita premitur, defaecatur, eliquatur: premitur
flagellis, defaecatur vitiis, eliquatur ab otiis. Premitur a calamitate,
defaecatur ab iniquitate, eliquatur a vanitate. Hinc namque elicitur
gemitus purae confessionis, hinc fluunt lacrymae anxiae compunctionis,
hinc manant suspiria jucundae devotionis, hinc liquefiunt desideria
suavissimae dilectionis, hinc eliciuntur stillicidia limpidissimae
contemplationis. Frumentum est perfectio justitiae; vinum, claritas
spiritualis intelligentiae; oleum, suavitas purissimae conscientiae.
|
|
