|
MORALITER. Duae sunt spirituales captivitates; captivitas scilicet Juda,
id est confessionis; et captivitas Hierusalem, id est contemplationis.
Quando contemplatio captivatur, statim anima curis impugnatur, negotiis
occupatur, tumultibus et desideriis illicitis infestatur. Quando vero
confessio tendit in captivitatem, tunc infelix in tenebras descendit
vitiorum et desperationis calamitatem. Tunc daemones terram Domini, id
est, fidelem animam vitiis dividunt; super populum virtutum peccatorum
sortem mittunt. Tunc puerum, id est, puritatem mentis, prostituunt
illicitis desideriis. Tunc pucilam, id est, cordis innocentiam vendunt
pro vino, id est, laetitia temporali et terreno delectamento. Sed cum in
dic salutis et in tempore placito visitare dignatur oriens ex alto,
infundit cognitionem veritatis, et tunc revocatur confessio; praestat
amorem virtutis, et reducitur contemplatio. Et tunc gentes vitiorum
deducuntur in vallem judicii: et eo quod egerunt inique adversum chorum
virtutum, arripiunt iter exterminii. Possumus ad diem judicii superiora
referre; sed quia ad alia festinamus, placet ea lectoris arbitrio
committere.
|
|
