|
Post frigus et pluvias hiemis, post refrigerium videlicet et lacrymas
compuncti cordis, pervenitur ad veris temperiem, et aeris serenitatem,
id est, ad puritatem mentis in novitate conversionis. Unde post illa,
quae de phlegmate diximus, ad ea quae de natura sanguinis sunt dicenda,
transeamus. Sanguis sedem habet in hepate, estque humidae et calidae
naturae, crescit autem in vere, in quo tempore mala est infirmitas, quae
fit ex febri quartana, pessima quae fit ex sanguine ut synocha. In hoc
tempore melius se habent senes, pejus juvenes, melius decrepiti, pejus
pueri. In hoc etiam tempore utendum est frigidis et siccis. Sicut
superius diximus, sanguis est dulcedo contemplationis. Qui sedem habet
In hepate quasi in suo fonte, in calore siquidem hepatis est locus
fervidae decoctionis, inde sanguis per membra dirigitur, ut eorum calore
tertio decoquatur. Prima enim decoctio fit in stomacho, secunda in
hepate, tertia in omnibus membris. Ex ardore igitur dilectionis quasi ex
calore hepatis, more sanguinis profluit dulcedo spiritualia
contemplantis. Est autem calidae et humidae naturae. Calor ex amore,
humor ex timore. Hoc calore et humore crescunt pueri ii noviter
conversi, qui assimilantur veri et aeri, id est, vitae novitati. Crescit
in vere. Cum enim aliquis noviter convertitur, spiritali dulcedine
multiplicius delectatur. In hoc tempore mala est infirmitas, quae fit ex
melancholia, ut quartana. Pessima quae fit ex sanguine, ut synocha: in
initio etenim conversionis, dum delectatur animus contemplantis, si ex
abundantia boni operis quasi inundatione sanguinis nascatur tumor
elationis, tunc quasi ex corruptione sanguinis nascitur synocha febris,
et contingit ut sanguis, qui est amicus naturae, fiat inimicus vitae.
Dicunt enim physici synochos esse mortis amicos. In hoc tempore melius
se habent senes, pejus juvenes, melius decrepiti, pejus pueri. Ex natura
etenim consimilis temporis augmentatur materia infirmitatis. Cum vero in
contrario tempore infirmitas tempori contraria nascitur, dolor
contrariae infirmitatis lenitur, quia contraria contrariis curantur.
Ideo in vere utendum est frigidis et siccis. Ne igitur per desiderium
vanae gloriae fervor sanguinis ebulliat, necesse est ut animus frigus
tentationum, et sterilitatem siccitatis ad memoriam reducat, et utatur
hujus beneficio diaetae, ut sanior sit in vere, ne in initio
conversionis appetatur amor laudis. Nota etiam quod in vere ex calore et
humore temporis aperiuntur pori terrae. Procreantur diversi coloris
herbarum flores, diversi scilicet generis virtutes, et fit quasi nostrum
ver in nostra mente. Unde dicitur: Aestatem et ver, tu plasmasti ea
(Psal. LXXIII). In vere intelliges noviter conversos, mansuetudine
temperatos, in aestate provectiores igne charitatis ferventes. In hoc
siquidem tempore sol ascendens tria signa fertur obtinere, Arietem in
initio, Taurum in medio, Geminos in fine. Attende igitur in Ariete
ducatum, in Tauro jugum, in Geminis consortium: ducatum praelationis,
jugum subjectionis, consortium cohabitationis. Ut scias praeesse,
subesse, coesse. Discas etiam simul esse in timore et labore cum amore.
Hoc est itaque temperantia veris, mansuetudo scilicet noviter conversae
mentis. Solet autem hoc tempus inconstans esse, modo pluviosum ex
vicinitate hiemis, modo siccum ex vicinitate aestatis, modo eadem
ratione frigidum, modo calidum. Inde homines citius in Martio
infirmantur, quia corpora humana nuper aperta ex novo calore statim
corrumpuntur redeunte subito pristino frigore. Noviter siquidem conversi
inconstantiae motu solent agitari, et licet corda eorum sint aperta novo
calore dilectionis, corrumpuntur tamen quandoque subito frigore
improvisae suggestionis. Modo inundatione praecedentium delictorum quasi
pluviis humectantur, modo vero desiderio coelestium quasi solis radio
desiccantur. Providendum est autem ne infirmitas, quae in frigore hiemis
orta fuerat, in Martio, id est, in initio conversionis revertatur, et
aegrotantem occidat.
|
|
