|
Quandiu homo intus Deum audire loquentem potuit, doctrina exteriori opus
non habuit; sed postquam librum vitae oculo interiori inspicere jam non
valet, Scriptura foris apponitur, ut ejus saltem inspectione ad
cognitionem veritatis renovetur. In hac autem Scriptura et prohibitiones
sunt malorum, ut ea fugiat, et praeceptiones bonorum, ut ea expetat. Et
prohibitionibus quidem apponuntur comminationes, quoniam solius mali
odio homo cohiberi non posset; et praeceptionibus adjunguntur
promissiones, quoniam solius boni amore non posset ad ipsum provocari.
Et sunt quatuor ista generaliter discreta in omni Scriptura,
praeceptiones et prohibitiones, promissiones et comminationes. Quorum
duo prima ad vitae informationem pertinent, duo subsequentia ad fidei
instructionem. In illis meritum, in istis praemium constat. Et perfectum
facit fides recta, et operatio bona. Primum autem carnalibus
comminationes carnales, et promissiones et poenae temporales et praemia,
deinde spiritualibus spirituales et aeternae. Postremo exercitatis
sufficit ad exhortationem odium mali et amor boni. Sic gradibus suis
crescit salus, et virtus proficit. In omni autem Scriptura aut cognitio
veritatis quaerenda est, aut forma virtutis. Primo studio historia et
allegoria proponitur, secundo tropologia et in ipsa tropologia duplex
similiter lectio est: Prima, quae plana narratione mores instruit;
secunda, quae exhortatione affectuosa in animo auditorum desideria
virtutis accendit.
|
|
