|
Ibimus viam trium dierum in desertum, ut sacrificemus Deo nostro (Exod.
III). Est quidam accessus et recessus animae ad Deum sive a Deo.
Accessus ad Deum, recessus a Deo. Abeunti iter est per noctem; redeunti
iter est per diem. Quot noctibus recedit, tot diebus redit. Abeunti
primae noctis iter est per superbiam, qua Deum deserit. Secundae noctis
iter est per concupiscentiam, qua alia praeter Deum appetit. Tertiae
noctis iter est per obstinantiam [obstinationem], qua in alienis extra
Deum requiescit. In superbia est vanitas; in concupiscentia delectatio;
in obstinantia consensus. Per vanitatem igitur abit, per delectationem
stat, per consensum sedet. Per superbiam a Deo recedens vadit ad se, ut
requiescat in se. Per concupiscentiam descendit sub se, ut requiescat in
carne. Per obstinantiam trahitur extra se, ut requiescat in carne
visibilium specie, et permaneat in delectatione. Primum, vadit de
virtute sua gloriari, secundo, vadit in vitiis suis delectari; tertio,
vadit in transitoriis consolari. Primo, Maledictus homo qui confidit in
homine (Jerem. XVII). Secundo, Qui ponit carnem brachium suum (ibid.).
Tertio, Qui speravit in multitudine divitiarum suarum, et praevaluit in
vanitate sua (Psal. LI). Revertente autem primae diei iter est quando
intentionem suam convertit ab eo quod extra ipsum est ad id quod ipsa
est. Secundae diei iter est quando ab eo quod est, animo ducitur ad id
quod esse debet. Tertiae dici iter est quando a perceptione
illuminationis rapitur ad fontem luminis. Prima reversio est ab alienis
ad propria. Secunda est a malis ad bona. Tertia est a studio virtutis ad
perceptionem internae et aeternae dulcedinis.
|
|
