|
Exivi a Patre et veni in mundum; iterum relinquo mundum et vado ad
Patrem (Joan. XVI). Primus exitus Sapientiae est a sinu Patris ad cor
hominis. Secundus induta voce per os egreditur, et venit ad aurem,
ibique se exspolians per auditum cordi illabitur, ut iterum mundum
relinquens per cordis contemplationem ad Patrem revertatur. In corde
radicat, in ore pullulat, in aure torculatur, et iterum a cordis
apotheca recipitur. Vox vestimentum est sapientiae, sicut scriptum est:
Lingua sapientium ornat scientiam (Prov. XV). Et sapientia non egreditur
nisi induta, nec regreditur nisi exuta. Similiter species creaturae
vestimentum est sapientiae, quo operta egreditur et videtur, sicut
scriptum est: Confessionem et decorem induisti, amictus lumine sicut
vestimento: Extendens coelum sicut pellem, etc. (Psal. CIII.)
|
|
