|
Justitia, alia est secundum debitum facientis, alia secundum meritum
patientis. Justitia autem secundum debitum facientis, est potestatis.
Justitia secundum meritum patientis, est aequitatis. Justitia potestatis
est, qua sine injustitia licet facienti, si velit, quod ejus potestati
debetur. Justitia aequitatis est, qua retribuitur patienti, etiamsi
nolit, quod ejus merito debetur. Cum ergo Deus punit peccatorem, juste
facit, quia ejus potestati debetur ut hoc possit, si velit; et juste
patitur qui patitur, quia secundum meritum suum, eique retribuitur quod
ejus merito debetur. Et est illic potestas justa, qua Deus juste facit;
et ipse justus est. Hic retributio aequa, quia peccator juste patitur.
Qua tamen non ipse est justus, sed poena ejus justa est. Cum vero Deus
justificet peccatorem, juste agit, et justus est justitia potestatis,
qua ei hoc licet; qui vero justificatur, justus est justitia quam
accipit; sed non in eo quod contra meritum suum accipit, sed tamen
injustus non est, quia non facit ipse quod accipit; et est justus qui
facit, et justitia quae facit; et est justus qui accipit, justitia quam
accipit, non tamen quia accipit, quia sine justitia sua per solam
gratiam justitiam accipit.
|
|
