|
Ferculum fecit sibi rex Salomon ex lignis Libani (Cant. III), etc. Duo
vehiculorum genera Scriptura commemorat, hoc est ferculum Salomonis, et
currum Pharaonis. Cor bonum ferculum est Salomonis, cor pravum, currus
Pharaonis. Quia enim currus per terram trahitur, congrue per currum cor
terrenis desideriis inhaerens significatur. Nam sicut currus onustus
stridorem emittit, levatus strepitum facit; ita pravorum corda in
adversitate per impatientiam quasi stridorem emittunt, in prosperitate
per jactantiam strepitum faciunt. Istos quidem Pharao, id est diabolus
seperequitans, quasi plumbum in profundum mergitur, quia eos quos hic ad
vitia impellit, tandem ad tormenta descendentes comitatur. Ferculum
autem Salomonis terram non tangit, sed supereminet, et motum quidem
habet, strepitum vero aut stridorem non habet, quia cor ad superna
desideria elevatum, terrenis delectationibus spretis, quamvis adhuc per
conditionem mutabilitati subjaceat, nec in adversitate tamen stridet per
impatientiam, nec in adversitate per jactantiam strepit. Est adhuc
aliquid quod supradictae distinctioni annecti potest. Ponamus igitur
tria, id est lectulum Salomonis, et ferculum Salomonis, et currum
Pharaonis, et intelligamus per lectulum Salomonis, cor dulcedine
contemplationis, requiescens; per ferculum Salomonis, cor in
exercitationem bonorum operum se circumferens; per currum Pharaonis, cor
in cupiditate carnalium requiescens.
|
|
