|
Quasi hortus voluptatis terra coram eo; et post eum solitudo deserti
(Joel, II). Rex aquilonis diabolus, hortus voluptatis, rationalis et
bonus animus. Hujus horti cultor et custos est Deus, vastator et
desertor diabolus. Super hanc quippe rationalem terram cadens semen
verbi Dei, per intelligentiam accipitur; dehinc tegitur ad fomentum, et
ad consilium contra periculum. Ad fomentum, ut prius radicet quam
germinet, prius deorsum pergat ad confirmationem quam sursum ad
ostentationem, prius radicet per occultum propositum, post germinet per
manifestum exemplum. Germinet sursum, pergens ad fructum; radicet
deorsum, pergens ad stabilimentum. Sursum charitate, deorsum humilitate.
Ad consilium tegitur, ut non prius proferatur ad actionem quam dirigatur
per circumspectionem. Prius concipis quod faciendum est, postea foves
meditans qualiter faciendum est. Contra periculum tegitur, ut tunc etiam
non pateat ad ostentationem, cum exierit ad operationem. Sic itaque
verbum Dei, super bonam terram cadens, radicat, et germinat, et fructum
facit, et fit hortus voluptatis proferens omne lignum pulchrum visu, et
ad vescendum suave, et spirans aromata redolentia. Ad hunc veniens
diabolus rex aquilonis plenum amoenitate invenit, ingrediens autem et
exterminans, et vastans, et deinde discedens horrendum solitudine
relinquit.
|
|
