|
Dei sapientia, per quam homo factus fuerat, ut in illa beatus esset,
lapsum hominem perdere noluit, et cum illa sursum esset majestate, ille
deorsum jaceret infirmitate, descendit ad eum quo ceciderat, ut levaret
eum ad id unde ceciderat. Sapientia igitur sursum panis erat, et versa
est deorsum in lac. In divinitate panis, in humanitate lac; et nutritus
est parvulus sensus lacte humanitatis, ut crescens et convalescens
capere posset cibum divinitatis. Christus ergo in coelo panis, et in
terra lac. Christus in coelo ex Patre sine matre Deus: Christus in terra
ex matre sine patre homo. In coelo qualis Pater, talis Filius, in terra
qualis mater, talis filius. In coelo cum Patre aeternus et immensus; in
terra cum matre incorruptus et mansuetus. In coelo cum Patre incorruptus
et sublimis; in terra cum matre virgo et humilis. In coelo imago Patris;
in terra imitator matris. Mater virgo erat, et humilitate exsultabat, et
filius Virginis virgo humilitatem commendabat. Illa virgo humilitatem
suam a Deo respectam asserebat; ille virgo se humilem et mansuetum
ostendebat. Talis ergo Agnus, qualis mater Agni; ex munda mundus, ex
Virgine incorruptus, per Virginem veniens ad nos, per virginitatem
praecedens nos. Per incorruptionem ergo venit, ut peccatum tolleret; per
incorruptionem praecessit, ut virtutem demonstraret. Venit incorruptus,
ut conferret remedium; praecessit incorruptus, ut daret exemplum. Si
ergo venire non possumus qua venit, sequamur qua praecessit, ut adipisci
mereamur quod promisit, ut cibum lactis in humanitate Christi sumamus
mundi corpore; cibum vero panis in divinitate Christi sumamus mundi
corde: mundi corpore per virginitatem, mundi corde per humilitatem, ut
qui in utroque incorruptam habuit originem, in utroque inveniat mundam
habitationem.
|
|
