|
Duo sunt: Conscientia et fama. Conscientia oleum in vase: fama lumen in
lampade. Propter conscientiam ingredimur, propter famam egredimur. Intus
reficimur salute propria, foris reficimur aedificatione aliena. Intus
cupio dissolvi, et esse cum Christo (Philip. II). Foris manere in carne
necessarium propter vos (ibid.). Conscientia irriguum superius, fama
irriguum inferius (Judic. I). Ad conscientiam meditatio; ad famam
praedicatio. Ad conscientiam silentium, ad famam verbum. Per silentium,
seminas agrum tuum; per verbum, seminas agrum proximi tui. Cum in tui
aedificatione proficis, metis agrum tuum; cum de profectu alieno
meditaris, metis agrum proximi tui. In tempore otii primum lectio
cognoscendae veritatis et exercendae virtutis materiam tribuit; deinde
meditatio formam apponit. In tempore laboris primum opus exemplum
tribuit, postea verbum doctrinam proponit, sicut scriptum est: Quae
coepit Jesus facere et docere (Act. I). Ideo prius tempus otii, postea
tempus laboris.
|
|
