|
Diligam te, Domine, fortitudo mea: Dominus firmamentum meum, et refugium
meum, et liberator meus. Deus meus, adjutor meus, et sperabo in eum,
protector meus, et cornu salutis meae, et susceptor meus (Psal. XVII).
Humanitas Christi in resurrectione loquitur: Diligam te, Domine. In
periculis timor; post pericula amor. Diligam te, Domine. Causas
dilectionis subjungit, quia fortitudo mea, quia firmamentum, quia
refugium meum, quia liberator meus. Converso ordine narrat usque ad
ipsum divinae gratiae principium mente recurrens. Primum liberator, quia
hominem a potestate diaboli eripuit; deinde refugium, quia de propriis
viribus diffidentem, benigne ad patrocinandum excipit. Deinde
firmamentum, stanti ne cadat. Deinde fortitudo pugnanti ut vincat.
Liberator per baptismum, refugium per poenitentiam, firmamentum per
patientiam, fortitudo per victoriam. Ecce quo ordine evasit malum.
Deinde secundus versiculus. Quomodo consecutus sit bonum. Deus meus,
quia per fidem illuminat. Adjutor meus, quia ad bene operandum adjuvat.
Sperabo in eum, quia cor ad amorem sui inflammat. Protector meus, quia
supra id quod ferre possumus, tentari non permittit. Cornu salutis meae,
quia etiam persequentem diabolum nos contemnere facit. Postremo
susceptor meus, quia finito cursu pervenientibus coelum aperit. In cornu
fortitudo signatur. Cornua confusionis est superbia; cornua salutis est
fiducia bona.
|
|
