|
Odisti observantes vanitates supervacue (Psal. XXX). Vox justi est,
praesentem felicitatem despicientis. Superius commendaverat spiritum
suum Deo; et quasi nunc quaereres quid de carne fieri vellet, respondet
se carnis curam non habere, quia vanitas est omnis caro. Quia ii etiam
qui eam illicite et superflue amando omni studio et diligentia
custodiunt, eamdem a corruptione servare non possunt. Quos nimirum odit
Deus, quia dum nimis rem corruptibilem diligunt, ad amorem Dei
incorruptibilem non assurgunt. Odisti, inquit, observantes vanitates
supervacue. Bene supervacue. Quia, etsi transitoria ad necessitatem
appetimus, nunquam tamen ad superfluitatem diligere debemus carnemque
morituram non in deliciis fovere, sed ab incommodis his praecipue, quae
ad salutem animae minus conducere videntur defendere.
|
|
