CAP. LXI. De tribus malis, quibus homo affligitur, et quatuor bonis quibus consolatur.

Aut continebit in ira sua misericordias suas (Psal. LXXVI). Tria sunt mala quibus homo affligitur, et quatuor bona quibus consolatur: unum malum est exterius sub homine, alterum malum est exterius in homine, aliud est malum interius in homine. Malum exterius sub homine est, cum in iis quae foris possidet, damna patitur. Malum exterius in homine, cum caro ejus infirmatur. Malum interius in homine, est vermis conscientiae. Tribus his malis quatuor bona opponuntur ut misericordiam ira non contineat; sed beneficia propitii, irati flagella transcendant. Est namque bonum exterius sub homine in tranquillitate rerum temporalium, et est bonum exterius in homine, securitas conscientiarum; et est bonum interius supra hominem, dulcedo coelestium gaudiorum. Plus ergo confert propitius quam abstulit iratus, quia prius peccantes in nostris percutimur, sed postmodum etiam in his quae supra nostra sunt, consolamur.