|
Bonum est confiteri Domino, et psallere nomini tuo, Altissime (Psal.
XCI). Duplex est confessio, altera criminis, altera laudis. Confessio
criminis est conversio peccatoris, confessio laudis glorificatio
Creatoris. Confessio criminis est in detestatione mali; confessio laudis
in exaltatione boni. Confessionem criminis parit timor; confessionem
laudis parit amor. Propterea bonum est confiteri Domino, quoniam mitis
est, et psallere nomini ejus bonum, quoniam suavis. Exemplum
mansuetudinis ejus fuit, quod peccatores ad se venientes non repulit.
Exemplum suavitatis ejus, quod qui eum gustaverunt, fastidire non
potuerunt. Exemplum mansuetudinis fuit, quod infirmantibus
compatiebatur. Exemplum suavitatis, quod imperfectis conformabatur.
Infirmantibus compatiebatur, confitentibus dans veniam, et poenitentibus
non indicens poenam. Imperfectis conformabatur spiritalia seminans, et
metens carnalia. Seminans verbum cibum mentis, et metens victum cibum
carnis. Venit ad illum peccatrix, et fudit lacrymas ad pedes ejus per
confessionem criminis, ipse, ut ostenderet mansuetudinem suam et
parvicordibus daret fiduciam appropinquandi, cito veniam indulsit,
poenam nullam indixit. Sed ait, Vade, et amplius noli peccare (Joan.
VIII). Dicitur et in alio loco, quod habebat Jesus loculos, et ea quae
dabantur suscipiebat (Joan. XII), conformans se imperfectis, ut qui
Evangelium praedicant, de Evangelio vivant (I Cor. IX). Paulus autem
noluit sumptus accipere de Evangelio, sed gratis factus est minister
verbi (ibid.). Et invenitur Paulus magis aliquid fecisse quam Christus.
Christus autem in numero imperfectorum inveniri voluit, ne praesumerent
non accipientes, et confunderentur accipientes, et existimaretur non
esse Christianus, faciens quod voluit facere Christus. Propterea cum
fiducia accedamus ad mitem, et non derelinquamus suavem.
|
|
