TIT. CXXV. De reginis, concubinis et adolescentulis mysticis veri Salomonis.

Veri Salomonis multae sunt reginae, multae concubinae, adolescentularum non est numerus (Cant. VI). Quia multae sunt mansiones apud sponsum: alium regina, alium concubina, alium adolescentula locum tenet, terminumque pro meritis accipit quousque procedens liceat ei intrare in gaudium Domini sui et dulcia secreta sponsi rimari. Nam mulier compuncta ad pedes locum invenit, justa ad caput, pia in toto corpore. Thomas in latere fidei, Joannes in pectore latae charitatis, Petrus in sinu Patris, id est luce veritatis, Paulus in tertio coelo, hoc est in intimo sapientiae secreto, hujus gratiam sunt assecuti. Jacens in miseria et luto faecis peccator homo plorat et clamat Plasmatori et Salvatori suo supplicans: Eripe me de luto faecis (Psal. LXVIII). Et quia in peccatorum suorum stercore computruerat, ut lavandus erigatur, et dum abluitur ne cadens inquinetur, inquit: S atue supra pedes meos. Isti pedes sunt fides et operatio. Istis qui lotus est, ambulat, stat et elevatur. Tria enim ista necessaria tibi noveris, quicunque converti et ad Deum reverti desideras, ut scilicet ambules, stes et eleveris. Primum debes proximo, secundum tibi, tertium Deo. Ambulandum est ut subvenias proximo; in templo standum, ne recidas in lutum, unde ereptus es, ut tandem eleveris ad coelum, unde es ejectus. Docendus est proximus, quod est ambulare, a se scilicet ad alium transitum facere, non tantum verbo sed etiam exemplo, ut quae docueris non negligas facere, quod est stare, a tui videlicet cura non recedere, ut per hoc jam tertio in coelum debeas elevari: quod est ad Deum pro meritorum mercede ascendere. Hinc sancta animalia leguntur ambulare, stare, elevari, pariterque leguntur rotae ea sequi (Ezech. I).