TIT. XX. De obsidione et expugnatione quadruplici Jerusalem moraliter.

Posuerunt signa sua, signa, etc. (Psal. LXXIII). Omnes qui pie volunt vivere in Christo Jesu persecutionem patiuntur (II Tim. III). Hinc Jerusalem civitas plena populo, domina gentium, princeps provinciarum, sedet sola vidua sub tributo. Primo ab Assyriis, secundo a Chaldaeis, tertio ab Antiocho, quarto expugnata a Romanis. Jerusalem quadrifariam habet significationem. Prima, civitas ista terrena; secunda, Ecclesia Catholica. Tertia, fidelis anima; quarta, quae sursum est mater nostra. Terrenam impugnant praefati homines. Secundam idololatrae et falsi Christiani. Tertiam vitia, peccata, daemones. Hujus vitiis expositae, peccatis conculcatae, daemonibus oppressae, obsidionem propheta deplorat dicens: Posuerunt signa specialiter Assyrius, Chaldaeus, Antiochus, Romanus. Assyrius interpretatur dirigens, in quo superbia notatur. Hic ponit duo signa arrogantiam et praesumptionem. Chaldeus ferox, in quo inobedientia; et hic duo, jactantiam et impatientiam. Antiochus contrarius pudicitiae in quo fornicatio signatur; et hic duo, crapulam et ebrietatem. Romanus elationis sapor, qui est avaritia, hic est tanquam singularis ferus, qui ut omnia depascat, quinque signa ponit; rapinam, simoniam, ambitionem, libertatem culpae, desperationem veniae. Hi igitur spiritus vitiorum, principes tenebrarum circumdant Jerusalem, id est animam, ponunt vexilla praedicta, portas custodiunt.