|
Exciderunt januas ejus in securi; et ascia dejecerunt eam (Psal.
LXXIII). Supra de obsidione; hic agitur de ipsius civitatis subversione:
Quatuor sunt ad perfectae civitatis situm pertinentia. Prima sunt ad
sanitatem, secunda ad firmitatem, tertia ad decorem, quarta ad
necessitatem. Sic etiam ad situm animae ad sanitatem sunt mandata vitae;
ad firmitatem, exercitia disciplinae; ad decorem, charismata gratiae, ad
necessitatem, consilia gloriae. Hujus civitatis prima janua seu porta
est poenitentia, ejus janitor compunctio. In hac porta servantur
mandata. Secunda porta obedientia, janitor carnis mortificatio; hic
inveniuntur exercitia disciplinae. Tertia janua constantia, janitor
devotio; ibi sunt charismata gratiae. Quarta puritatis eminentia,
janitor gaudii coelestis recordatio; hic servat consilia gloriae. Primam
igitur portam oppugnat amor saeculi, secundam amor sui, tertiam
praesumptio, quartam elatio. Unusquisque habet securi et asciam. Amor
saeculi venit cum securi, libertate scilicet peccandi, et ascia
adulationis. Tunc poenitentia frangitur, compunctio occiditur,
mandatorum custodia aufertur. Dicit enim: In fortitudine mea feci; et in
sapientia intellexi. Nescio Dominum; et Israel non dimittam (Exod. V).
Amor autem sui accedit cum securi, id est petulantia carnis, et ascia
ambitionis. Proh dolor! Dissipatur jejunium, conculcatur continentia, et
silentium perimitur, et omne perit religionis exercitium. Dicit enim:
Omnia ad usum creata sunt. Coronemus nos rosis antequam marcescant; non
nos praetereat flos temporis. Comedamus et bibamus: cras moriemur (Sap.
II). At praesumptio portam constantiae aggreditur cum securi jactantiae
et ascia ineptae laetitiae. Tunc perit coelestium charismatum decor
sermo sapientiae, sal doctrinae et divinae revelationis, et hujusmodi
honor. Elatio tandem ad puritatis portam expugnandam accedit, cum securi
praesumptuosae indignationis, et ascia gloriae inanis. Heu! statim
destruitur mentis puritas, paradisi calcantur fercula, sponsi et sponsae
disjunguntur oscula, et omnium gaudiorum disrumpuntur consilia. Tunc
destruitur dilectio et aufertur contemplatio, ut vere de his dicat
propheta: Defixae sunt in terra portae ejus: perdidit et contrivit
vectes ejus et omnia diripuit (Thren. II). Servite, fratres, Domino in
timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II). Quia si gloriamini
contra Deum de consilii claritate, ipse est qui adducit consiliarios in
stultum finem; si de judicii potestate, sequitur in stuporem; si de
culmine sanctitatis, ducit sacerdotes inglorios; si de nitore
eloquentiae, doctrinam senum est auferens. De his dicit per Amos
prophetam: Non erit fuga eis (Amos. IX), quoniam non est qui se
abscondat a calore ejus (Psal. XVIII). Vereamini opera vestra, scientes
quia nullatenus parcet delinquenti. Ministrate in fide vestra virtutem,
in virtute scientiam, in scientia patientiam, in patientia fraternitatis
amorem.
|
|
