TIT. LXXI. De fine qui consumit et consummat. Et de mandato quod est latum nimis.

Omnis consummationis vidi finem. Latum mandatum tuum nimis (Psal. CXVIII). Finis consummationis est plenitudo dilectionis. Finis qui consumit et consummat. Consumit tria iniquitatem vitiorum mentis et peccatorum carnis, vanitatem mundi, et calamitatem carnis. Consummat tribus: perfecta puritate, angelica parilitate, aeterna felicitate. Hoc mandatum latum est nimis, quia ex quo interiorem possidet hominem, nec cogitationem agitat vanitas, nec affectionem impuritas maculat, nec intentionem iniquitas angustat, sic Deus optat a nobis amari. Dilige, inquit, Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua (Deut. VI), ut sit cogitatio sana, affectio pura, intentio recta. Diliges, primo, quia te condidit, secundo quia redemit, tertio quia glorificabit, ex operibus scilicet conditionis, redemptionis, glorificationis. In primo te creavit ex nihilo et ratione praeditum fecit. In secundo liberavit a maledicto, et a concupiscentia sanavit. In tertio te angelorum sociavit consortio, et limpidissimae memoriae patravit.