TIT. LXXIV. De praemiis arefactae et mortificatae carnis per religiosam obedientiam.

Ossa arida, audite verbum Dei. Haec dicit Dominus: Ecce introducam in vos spiritum et vivetis, etc. (Ezech. XXXVII). His verbis loquitur ad eos Spiritus sanctus quibus ait Filius: Vos estis qui permansistis mecum in tentationibus meis; et ego dispono vobis regnum, etc. (Luc. XXII). Laudat in eis rigorem mortificationis per contemptum peccati, mundi, et sui. Laudat decorem fortitudinis per amorem recti, Patris et Dei, aequi, justi, honesti. Ne vero eorum vacillet constantia, spem erigit ex dilectione resurrectionis, dicens, ossa propter dilectionis fortitudinem; arida, propter mortificationis exilitatem. Audite verbum Domini, etc. In his tota pulchritudo animae consistit. In uno quidquid indecens est et inutile tollitur. In altero quidquid est pulchrum et honestum praeparatur. In tertio quidquid salubre est statuitur. In uno quiescit perverse agere; in altero discit bene agere; in tertio, inquirere pacem et habere. Tales erant quibus dicebat Apostolus (Coloss. III): Mortui estis, ecce arida; et vita nostra abscondita est cum Christo in Deo, ecce ossa. Cum Christus apparuerit vita vestra; tunc et vos apparebitis cum ipso in gloria, ecce resurrectionem. De hujusmodi dicitur in psalmo: Myrrha et gutta et casia a vestimentis tuis, etc. (Psal. XLIV). Et alibi: In terra deserta, invia et inaquosa, sic in sancto apparui tibi, etc. (Psal. LXII). Tria sunt genera mortificationis: Primum iniquitatis per poenitentiam, secundum carnis per abstinentiam, tertium voluntatis per obedientiam. Poenitentia namque mortificatur iniquitas, abstinentia caro, obedientia propria voluntas. Prima virus exprimit malitiae; secunda incentiva libidinis et gulae excoquit; tertia illicita et incommoda voluntatis propriae. Fit ergo terra deserta per poenitentiam, invia per abstinentiam, inaquosa per spiritualem obedientiam. In prima invenitur myrrha, quae virus ejicit iniquitatis; in secunda gutta, quae sanguinem abjicit immundae voluntatis; in tertia casia, quae naturalem virorem exprimit justae necessitatis. Hinc Psalmista: Ossa mea sicut cremium aruerunt (Psal. CI). Cremium triplici de causa: Primo ex gratia salis, secundo ex industria hominis, tertio ex natura sanguinis. Ista, membrum Christi, sponsa Agni, cohaeres Unigeniti carnem siccat ab actu peccati, confitendo iniquitatem, sensum ligat a causa vagandi excludendo curiositatem, mentem servat ab affectu peccandi, eliminando vanitatem. Primo igitur sicca sunt ab iniquitate per confessionem; secundo, exilia per parcimoniae rigorem; tertio arida per spiritualem subjectionem. Haec est sponsa quae primo ascendit quasi aurora consurgens (Cant. VI); secundo, per desertum sicut virgula fumi (Cant. III); tertio, deliciis affluens (Cant. VIII). Aurora a tenebris vitiorum elevata per confessionem agnitione veritatis, per desertum abstinentiae occasione recisa curiositatis, affluens divitiis, id est spiritualibus exercitiis sub obedientiae puritate. Sic arida, sed ossa, fortitudinem habent quadruplicem: Primo contra impetum vitiorum, secundo contra prosperitatem mundanorum, tertio contra turbines eorum, quarto contra astutias diaboli. Ossa ergo veritatis sunt amici Salvatoris discipuli, contemptus mundi, peccati sui, diaboli. Unde: Omnia ossa mea dicent: Domine, quis similis tibi? (Psal. XXXIV.) In corpore enim Ecclesiae cutis sunt carnales, caro animales, ossa spirituales. Sic timore exsiccatis, dolore arefactis, auctor pietatis praemium promittit laboris in gloria resurrectionis. Unde sequitur: Dabo super vos nervos, carnem, et cutem (Ezech. XXXVII). In cute sgnificatur corporis immortalitas, in carne animae felicitas, in nervis utriusque aeternitas. Magna igitur sunt afflictionis solatia, pretiosa moeroris gaudia, gloriosa certaminis praemia. Mira commutatio. Unde propheta: Erit vobis in illa die corona pro cinere, oleum gaudii pro luctu, pallium laudis pro spiritu moeroris (Isa. LXI). In ultimo corporis immortalitas, in medio animae felicitas. In primo utriusque notatur aeternitas. Hinc Apostolus: Quod momentaneum et leve est tribulationis supra modum pondus gloriae operatur in nobis (II Cor. IV): non aspicientibus quae temporalia, sed quae aeterna. Virilis ergo compunctio mentis, afflictio carnis, constantia in tentatione, patientia in tribulatione, quoniam de compunctione delectatio, et de afflictione gaudium, de conflictu victoria, de pugna possidetur corona.