TIT. LXXXIX. De sacculo pertuso et integro.

Qui mercedes congregavit, in sacculum eas misit pertusum (Agg. I), de quo aliunde exit quod aliundo immittitur. Is enim est sacculus pertusus qui irreprehensibiliter vivens, odium in corde portat. Considerat quam sit mundus in opere, nunquam crudelis in mente, qui mercedem quam reponit ex bono opere, perdit ex odio; quod intrat per foramen boni operis exit per pertusum damni supernae dilectionis. Tu, inquam, homo integer sacculus esto, ad conservanda bona, pertusus et scissus per contritionem poenitentiae ad ejicienda mala ut circumderis laetitia. Unde: Concidisti saccum meum, et circumdedisti me laetitia (Psal. XXIX).