|
Dives, cum dormierit, nihil secum auferet; aperiet oculos suos, et nihil
inveniet (Job XXVII). Cum enim peccator dormit in morte, videt et
cognoscit quod nihil fuit quod vidit in vita, quia rapitur ad mortem de
vita. Unde subditur: Tollet eum ventus urens, id est malignus spiritus,
qui viventem trahit ad vitia, morientem trahit ad tormenta. Hic
succendit amor concupiscentiae: ibi cruciat flamma gehennae. Hic vento
et flatu malae suggestionis ad terrena desideria succendit corda
iniquorum, teste Jeremia: Ollam succensam ego video, id est cor humanum
vitiorum ardoribus fervens, et faciem ejus a facie aquilonis (Jer. I).
Ab illius enim suggestionibus inflammabatur qui dixit: Sedebo in monte
testamenti; in lateribus aquilonis (Isai. XIV). Ab hujus urentis ardore
promittunt prophetae in adventu Christi justos liberari a Domino. Pro
saliunca, inquit, abies, pro urtica crescet myrtus (Isai. LV). Pro
abjectione terrenae cogitationis, altitudo terrenae contemplationis; et
pro prurigine et ardore vitiorum, virtutum crescet temperies et
tranquillitas mentis. Hoc desiderium Mariae promittitur: Virtus
Altissimi obumbrabit tibi (Luc. I), quamvis hoc vocabulo Christi notetur
incarnatio. Umbra enim a lumine formatur ex corpore. In materia autem
lumen divinitatis corpus recepit humanitatis.
|
|
