TIT. CXXXVI. De orationis multiplici modo.

Triplex est oratio: Vocis sine devotione, de qua Apostolus: Si orem, inquit, lingua mea, sine fructu est (I Cor. XIV). Devotionis sine voce, de qua Dominus: Intra in cubiculum et clauso ostio ora Patrem tuum (Matth. VI). De quo ostio dicitur: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis (Psal. CIV). Sic oranti Dominus ait: Quid clamas ad me? (Exod. XIV.) Vocis cum devotione, quando ex sensu vocis, suscitatur affectus devotionis: Unde: Cantate Domino, psalmum dicite ei (Psal. LXVII). Est et quarta devotionis cum voce, quando ex intimo cordis affectu prorumpit in vocem laudis et orationis. Unde: Exsultavit cor meum in Domino, etc. (I Reg. II.)