|
In libro prophetiae scriptae erant lamentationes, quia in eo scriptae
sunt poenitentiae peccatorum; carmen, quia ibi praenuntiantur praemia
justorum et gloria, et vae, quia expressa est illic damnatio reproborum
(Ezech. II). Ut ergo peccata punias, lege quae in eo scripta sunt
lamenta. Scindite corda vestra, etc. (Joel II). Et iterum: Miseri estote
et lugete (Jac. IV). Luctus vester in gaudium Domini convertetur, et
gaudium in moerorem. Ut de promissione gaudii sequentis hilarescas,
cognosce quae in eo scripta sunt aeterna carmina. Ex lapide pretioso et
mundo omnes plateae sternentur, et per universos vicos ejus alleluia
cantabitur (Tob. XIII). Hoc nobis carmen coeleste nuntiare venerant qui
concorditer clamabant: Gloria in excelsis Deo (Luc. II). Sed si adhuc
mente inhaeres saeculo, si in terrenis voluptatibus delectaris, nec
amare potes aeterna gaudia quae audis, cognosce quoque tu quod in eo
scriptum est: Ligatis manibus et pedibus mittite eum in tenebras
exteriores, ibi erit fletus et stridor dentium (Matth. XXII); ibi vae
reproborum, scriptum est: Vermis eorum non morietur, et ignis non
exstinguetur (Isa. LXVI). Ibi damnatis et repulsis dicitur: Ite,
maledicti in ignem aeternum (Matth. XXV). In his omnis eruditio
continetur. Peccasti et te poenitet. Vis ad poenitentiam agendam?
docearis ibi invenies lamenta. Spe coelestium gaudiorum revelari
desideras? ibi ad consolationem tuam invenies carmen. Si vero mala
perpetrasti, et ad nullas poenitentiae lamentationes inclinaris, et ad
nulla coelestium gaudiorum, velis nolis, inscriptum auditurus es vae, ut
is quem nec timor ad poenitentiam humiliat, nec spes ad superna praemia
exaltat, in damnationis suae poenam quam prospicit cadat. Mala ergo quae
egimus per poenitentiam puniamus, ut per lamenta compunctionis ad carmen
vitae perveniamus, ne si affligi nolumus poenitendo, vae postmodum sine
fine sentiamus.
|
|
