|
Puer natus est nobis (Isa. IX). Vos, inquam, martyres, pueri vobis et in
vobis nati, quia timorem Domini concepistis et parturivistis spiritum
salutis, Vigila, o mater, super curam recens nati, donec formetur vitae
spiritus in eo qui natus est tibi, quia quo recentior est, eo facilius
perire potest tibi, qui nunquam peribit sibi. Vigila, inquam, memor,
quoniam aemula tua dormiens, oppressit filium qui natus erat (III Reg.
III). Quid est enim aemula nisi carnalis anima, quae spiritum
exstinguit? Tangit autem negligentia hujusmodi homines, qui cum
religionis amiserint fervorem, ipsius tamen sibi arrogant nomen et
gloriam. Inde contentiones carnalium contra spirituales etiam in
capitulis quibus noster Salomon invisibiliter judex praesidet. Filius
meus, inquiunt carnales, vivit; tuus mortuus est (III Reg. III): dum
scilicet aemulantur sibi religionis auctoritatem; cujus consuetudines
judicant pro sua libidine. Et revera mater vult dare aemulae vivum et
integrum, non invidens ei gloriam, dummodo habeat veritatem. Sed illa:
Nec mihi, inquit, nec tibi sit, sed dividatur (ibid.). Quia sanctitatis
cupit sibi retinere honorem, aliis relinquere laborem. Sed non errat qui
judicat, etsi aliquandiu dissimulet. Gladius Salomonis matrem invenit
cui adjudicat indivisum, sicut affectum charitatis, sic et effectum
potestatis; sicut fervorem operandi, sic favorem operandi. Vos itaque,
fratres, in quibus fides per dilectionem operans nata est de Spiritu
sancto, custodite eam. Poscite nutricem tanquam parvulum Jesum, donec
formetur nobis puer, qui natus est nobis, qui non solum nascendo, sed
vivendo et moriendo formam cui imprimitur tradidit nobis.
|
|
