|
Praevaricatores, redite ad cor (Psal. XLVIII). Compuncti mendici, devoti
contemplativi vocantur. Compuncti procumbunt ad pedes rigantes eos
lacrymis, et pro commissis clamantis: Tibi soli peccavi (Psal. L);
propitius esto mihi peccatori (Luc. VII). Hi, cum Maria nostra Magdalene
pro menstruis vitiorum ad pedes provoluti audiunt: Dimissa sunt vobis
peccata multa (ibid.). His redimit humilis satisfactio quae commisit
superba transgressio, et experitur supernae dulcedinis clementiam.
Daemonium a compuncto ejicitur. Egredietur, inquit, diabolus ante pedes
ejus (Habac. III). Ut ad pedes fiant mortui viventes, proscripti
haeredes terreni coelestes. Ad manus accedunt mendici, qui, licet de
peccatis veniam sint adepti, sentiunt tamen se impotentes ad continendum
et bene operandum, et ideo petunt et accipiunt gratiam. Ecce ostendit
cui a rege benigno aurea virga clementiae protenditur (Esther. IV):
Aperis tu manum tuam et imples omne animal benedictione (Psal. CXLIV).
Circa pectus versantur et assistunt devoti. Hi sunt qui innocenter
vixerunt, vel poenitendo crimina terserunt, nec ad pedes procumbere
dicuntur, quia jam inundati, nec ad caput pertingunt, quia nondum
contemplativi sunt, in quodam medio profectu pietatis operibus vacantes,
et temporalia ac spiritualia indigentibus ministrantes. Scientiam hujus
actionis et gratiam ministerit hujus non habent a seipsis, sed ab ipso
fonte vivo hauriunt, a pectore scilicet Jesu qui est spirituale
sacrarium coelestis armarii in quo sunt omnes thesauri sapientiae et
scientiae absconditi (Coloss. II). Tales debent esse praelati
assistentes praetorio Jesu, id est lectioni sacrae Scripturae, in quo
sedes est sapientiae, suscipientes et sugentes pacem de sinu Christi,
populis eam annuntiaturi, ibi haurientes ad exemplum Joannis copiosam
ubertatem doctrinae spiritualis, ut plenius infusi possint effundere
stillicidia stillantia super terram, ut Domino dante benignitatem terra
nostra det, et fructum suum reddat in tempore suo. Haurire et propinare
oportet. Quod non fit discurrendo saeculariter, sed conservando
spiritualiter, et meditando diligenter quoniam non eructabit qui non
manducavit. Aliud est oscitare de inanitate aliud eructare de
plenitudine. A divinis ergo jejuniis nihil saporum annuntiabit, sed
neque potest a se quidquam habere quia non potest homo quidquam habere a
se, nisi fuerit ei datum desuper. Accedunt ad caput contemplativi vel
justificati. Caput Christi Deus: Isti qui per Dei gratiam meritorum
privilegio se super se levant cum Apostolo quae non licet homini loqui
audientes (II Cor. XII). Igitur compuncti ad pedes, delictorum obtinent
indulgentiam, mendici ad manus, continendi a malo et bene operandi
efficaciam, devoti ad pectus, ad instructionem subditorum moralem
scientiam, contemplativi ad caput, sanctiorem de coelestibus
indulgentiam. Timidi et ob crimina quodammodo incrudeli, veniae cum
Thoma locum inveniunt in vulneribus et fixuris clavorum. Divites fluxu
sanguinis laborantes ad fimbriam sanitatis gratiam. Sic Christus homo
factus pro nobis stat in medio Ecclesiae, paratus omnibus subvenire.
Accedamus ergo ad eum ne dicatur nobis: Medius vestrum stat quem vos
nescitis (Joan. I). Judaei eum viderunt in quem non crediderunt. Nos
ipsum fide operante per dilectionem videamus, ne sedentem aliquando
timeamus. Sedens enim judicabit. Unde throni positi sunt et libri
aperti: et Antiquus dierum sedit. Praeoccupemus ergo in confessione
faciem (Psal. XCIV), judicaturi, nosmetipsos judicantes. Si enim, juxta
Apostolum, nos judicaverimus, non utique judicabimur (I Cor. XI).
|
|
